Παρασκευή 12 Ιουλίου 2013

Η πρώτη συναυλία του Μάριου Φραγκούλη στην Κάσο (Αύγ. 2003). +video

Του Ιωσήφ Παπαδόπουλου
Επτά συνολικώς συναυλίες του Μάριου Φραγκούλη πραγματοποιήθηκαν στην ακριτική Κάσο από το 2003 μέχρι και το 2009. Η καλύτερη, κατά την ταπεινή μου άποψη, ήταν η πρώτη. Αυτή δηλαδή που πραγματοποιήθηκε στο γραφικό λιμανάκι της Μπούκας τον Αύγουστο του 2003. Και ηταν η καλύτερη, παρ' όλο που υστέρησε, σε σχέση με τις επόμενες, από πλευράς οργάνωσης και τεχνικής υποστήριξης (φώτα, ηχητικά κ.λπ.). Ήταν η πρώτη, άλλωστε, και τέτοιου είδους ατέλειες και ελλείψεις ήταν δικαιολογημένες. Ο Μάριος είχε μαζί του σ' εκείνη την συναυλία τον Κρητικό τραγουδιστή Ανδρέα Σμυρνάκη, με τον οποίο έκανε ένα εκπληκτικό ντουέτο μετά το 1.05.50'' περίπου του βίντεο που ακολουθεί, ενώ στο πιάνο, όπως πάντα, ήταν ο Θοδωρής Οικονόμου και στην κιθάρα ο Παναγιώτης Μάργαρης. Είχε όμως διάφορα "περίεργα" η συναυλία του 2003. Κατ' αρχάς η Μπούκα δεν ήταν φωτισμένη. Άγνωστο γιατί. Αυτό το σκοτάδι, ωστόσο, πρόσθεσε τη δική του δραματική πινελιά στον καμβά της συναυλίας. Η βιντεοσκόπηση έγινε με αρκετή δυσκολία, δεδομένου ότι είχα επιβιβαστεί στο φουσκωτό μου σκάφος, το οποίο είχα δέσει στην είσοδο της Μπούκας και όσο πιο κοντά γινόταν στη σκηνή, ενώ κρατούσα και την βιντεοκάμερα στα χέρια καθ' όλη την διάρκεια της συναυλίας, αφού δεν είχα προνοήσει να πάρω μαζί μου το τρίποδο. Έτσι, με την παραμικρή κίνηση των φίλων, που επέβαιναν κι' αυτοί στο φουσκωτό, εκινείτο και το χέρι μου! Η βραδιά ήταν απίστευτη από πλευράς καιρού. Μια απόλυτη άπνοια που ήταν και η κυρίως υπεύθυνη, μαζί με την συγκίνηση από το άκουσμα των τραγουδιών του Μάριου, για τη βαρκάδα που ακολούθησε μετά το τέλος της συναυλίας κάτω από το φως του Αυγουστιάτικου φεγγαριού. Δείτε τη φιγούρα του Μάριου καθώς καθρεφτίζεται στα νερά της Μπούκας (55.25'' και 57.14''), απολαύστε τις στροφές του ζεϊμπέκικου που κάνει, καθώς το κέφι του βρίσκεται στο ζενίθ, αφήστε την τρίχα σας να σηκωθεί "κάγκελλο" με το τραγούδι στο 51.25'' και το ντουέτο με τον Ανδρέα Σμυρνάκη μετά το 1.05.50'' και ακούστε τον... υποφαινόμενο να τραγουδάει κι' αυτός στο 49.50'', επηρεασμένος από το κλίμα και τη συγκίνηση της στιγμής... Μετά από εκείνη την "οντισιόν" μου ζήτησε ο Μάριος να τον συνοδεύσω στην επόμενη συναυλία του, αλλά το βαρύ πρόγραμμά μου δεν το επέτρεψε... χαχαχα Σας αφήνω όμως να απολαύσετε το βίντεο και ζητώ συγγνώμη για τις όποιες ατέλειες. Διαβάστε Περισσότερα...

Αδυναμία λειτουργίας Δήμου Κάσου

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Κάσος: 11/07/2013
ΝΟΜΟΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ Αριθμ. Πρωτ. : 2285
ΔΗΜΟΣ ΚΑΣΟΥ
Ταχ.Δ/νση : 85800 ΚΑΣΟΣ
ΤΗΛ/ΝΑ : 2245041277
Τelefax : 2245041442 ΠΡΟΣ:- ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΜΕΤΡΡΥΘΜΙΣΗΣ
-ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
ΚΟΙΝ: -ΚΕΔΕ
-ΠΕΔ ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
-ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΑΙΓΑΙΟΥ
-ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
-ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ Ν. ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ
-ΜΜΕ
ΘΕΜΑ: Αδυναμία λειτουργίας Δήμου Κάσου
Είναι τουλάχιστον απαράδεκτο, να συνεχίζεται η πλήρης απαξίωση του Δήμου μας, η τραγική κατάσταση του οποίου, φτάνει στο αποκορύφωμα της με την επικείμενη υπαγωγή στο καθεστώς της κινητικότητας και μετά την εξαγγελθείσα κατάργηση της Δημοτικής Αστυνομίας της μοναδικής υπηρετούσας υπαλλήλου στον Δήμο μας ( εκτός της υπαλλήλου του ΚΕΠ ) Δημοτικής Αστυνόμου.
Καταντήσαμε γραφικοί με το να στέλνουμε επανειλημμένα επιστολές, υπομνήματα και με το να έχουμε κάνει αμέτρητες επισκέψεις σε όλα τα συναρμόδια υπουργεία εισπράττοντας μόνο συμπάθειες και αναγνώριση του δίκαιου αιτήματός μας.
Ζητάτε σε καθημερινή βάση πληθώρα ενεργειών και δράσεων, αν και όλοι σας γνωρίζετε ότι ακόμα και για τους στελεχωμένους Δήμους είναι πάρα πολύ δύσκολο να ανταποκριθούν. Όλα αυτά λοιπόν εμείς καλούμεθα να υλοποιήσουμε χωρίς ΚΑΝΕΝΑ ΥΠΑΛΛΗΛΟ.
Και για να μας αποτελειώσετε, μας παίρνετε και τη μοναδική Δημοτική Αστυνόμο, που έχει οικογένεια με 2 παιδιά, με ότι αυτό σημαίνει για ένα ακριτικό νησί, όπως η Κάσος!
Μην μας στερείτε το δικαίωμα να θέλουμε να ζούμε στον τόπο μας.
Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΑΣΟΥ
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΕΜΜ. ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ

Διαβάστε Περισσότερα...

Τετάρτη 10 Ιουλίου 2013

Ειδική αναφορά στο πλεονάζον προσωπικό του δήμου Ρόδου και στις ελλείψεις στο Δήμο της Κάσου

Από…Υπουργό σε Υπουργό και, μάλιστα, ως αρνητικό παράδειγμα, φαίνεται ότι περνάει η περίπτωση του Δήμου της Ρόδου μια και ο νέος Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, έκανε ειδική αναφορά σ’ αυτόν, σε συνέντευξη που παραχώρησε στη χθεσινή πρωινή ενημερωτική εκπομπή του Mega, «Κοινωνία ώρα Mega», λέγοντας, μάλιστα, χαρακτηριστικά ότι στη Ρόδο «ξεκάθαρα υπάρχει πλεονάζον προσωπικό»! 
…«Χαστούκι» αποτελεί, αν μη τι άλλο, για το Δήμο της Ρόδου, και δη αυτή την περίοδο, η αναφορά και μάλιστα δια στόματος του Υπουργού που καλείται να φέρει εις πέρας τη μεγαλύτερη «μετακίνηση» (;) δημοσίων υπαλλήλων που έχει γίνει ποτέ, ότι στο Δήμο της Ρόδου υπάρχουν 300 άτομα πλεονάζον προσωπικό το οποίο θα πρέπει να μετακινηθεί και ότι αυτό είναι άδικο για άλλους Δήμους, συγκρίνοντάς τον μάλιστα με την Κάσο όπου, όπως είπε ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης, δεν έχει κανέναν υπάλληλο! 

Η αναφορά αυτή του νέου Υπουργού, δεν μπορεί παρά να επαναφέρει τα όσα είχε δηλώσει, πάλι στο Mega και πάλι στην ίδια εκπομπή των κ.κ. Καμπουράκη και Οικονομέα, ο τότε αρμόδιος Υπουργός Εσωτερικών, κ. Γιάννης Ραγκούσης, ο οποίος, τον Απρίλιο του 2011 είχε αναφέρει ως παράδειγμα ότι ο Δήμαρχος της Ρόδου κ. Στάθης Κουσουρνάς του είχε πει ότι έχει παραπάνω πεντακόσιους υπαλλήλους οι οποίοι θα μπορούσαν να μετακινηθούν στο ΙΚΑ, το νοσοκομείο κτλ. και, μάλιστα, το θέμα είχε απασχολήσει μέχρι και το Υπουργικό συμβούλιο! 

Τότε, ο Δήμος και ο κ. Κουσουρνάς είχαν αντικρούσει τις δηλώσεις αυτές του Υπουργού, που εν τω μεταξύ είχαν κάνει το γύρο της χώρας, κάνοντας λόγο για παρερμηνεία και λέγοντας ότι αυτό που ήθελε να πει ο Δήμαρχος είναι ότι θα πρέπει να διευκολύνεται η μετακίνηση των υπαλλήλων, εφόσον το επιθυμούν, σε οργανισμούς του Δημοσίου που έχουν ανάγκη από προσωπικό. Προφανώς, όμως, για…κάποιο λόγο, στο Δήμο της Ρόδου…«έχει βγει το όνομα», δηλαδή ότι έχει πλεονάζον προσωπικό καθώς, βέβαια, δεν είναι διόλου αμελητέο ότι, δύο χρόνια μετά, γίνεται εκ νέου πανελλήνιο θέμα όταν ένας Υπουργός ο οποίος μετράει στη θέση του μόλις λίγες ημέρες, έχει ήδη ενημερωθεί ότι στη Ρόδο ο Δήμος διαθέτει πλεονάζον προσωπικό και μάλιστα το λέει με κατηγορηματικό τρόπο! Μάλιστα, ο κ. Μητσοτάκης, δεν παρέλειψε να πει ότι το θέμα του έθεσαν οι Δήμαρχοι, δηλαδή μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Κεντρικής Ένωσης Δήμων (ΚΕΔΕ) με τους οποίους είχε συνάντηση προχθές! 

Βεβαίως, το θέμα κρίνεται ως σοβαρό, όχι μόνο για όλα τα παραπάνω, ότι δηλαδή έχουμε το νέο Υπουργό ο οποίος έχει ήδη…κατατάξει το Δήμο της Ρόδου αλλά και τους Δημάρχους να τον ενημερώνουν ειδικά για αυτόν αλλά και επειδή η Δημοτική Αρχή ήδη ετοίμαζε τις κινήσεις της για να πείσει το Υπουργείο για ποιο λόγο ο Δήμος της Ρόδου θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με άλλα κριτήρια! 

Συγκεκριμένα, επρόκειτο να στείλουν επιστολή που να «μιλάει» για τις ιδιαίτερες ανάγκες που καλείται να καλύψει ο Δήμος επειδή είναι νησιωτικός και εξόχως τουριστικός, κάτι το οποίο απαιτεί και εξειδικευμένες, επιπλέον, υπηρεσίες και κατ’ επέκταση υπαλλήλους ή ακόμη και για τη συντήρηση ενός Μνημείου Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ που είναι η Μεσαιωνική Πόλη. 

Μετά, όμως, από τις δηλώσεις του Υπουργού ποιος μπορεί να πει ότι οι προσπάθειες της Δημοτικής Αρχής να…γλιτώσει ό,τι προσωπικό μπορεί, θα έχουν κάποια τύχη; 
Ακόμη, ο κ. Μητσοτάκης, στο παράδειγμά του, έβαλε τη Ρόδο σε αντιπαραβολή με την Κάσο που, όπως είπε, δεν έχει κανέναν υπάλληλο και άφησε να εννοηθεί ότι, σε τέτοιες περιπτώσεις ενδέχεται οι μετατάξεις να είναι ακόμη και υποχρεωτικές και όποιος δεν δέχεται τη θέση που του προτείνεται θα φεύγει. 

Είπε, ακόμη, ο Υπουργός, ότι ρόλο θα παίζει η γεωγραφική εγγύτητα και αν αναλογιστεί κανείς ότι είναι αρκετοί οι Δήμοι στο νομό, ειδικά τα μικρονήσια, που έχουν τεράστιο πρόβλημα με την έλλειψη βασικού προσωπικού και από την άλλη ο Δήμος της Ρόδου για το Υπουργείο είναι «προνομιούχος» με υπεράριθμους, εύκολα συμπεραίνει τι μπορεί να γίνει. 
Ο διάλογος στη χθεσινή πρωινή ενημερωτική εκπομπή του Mega channel έχει ως εξής: 
-Υπουργός: «…Να σας δώσω ένα παράδειγμα για το πόσο ανορθολογικά κατανεμημένο είναι το ανθρώπινο δυναμικό στο Δημόσιο. Το παίρνω από την Τοπική Αυτοδιοίκηση-μας το ανέφεραν χθες (σ.σ. προχθές) οι Δήμαρχοι στη συνάντηση που είχαμε. 

Δήμος Ρόδου: Υπάλληλοι; Πάνω από 1700. Ναι. Δήμος Κάσου, δίπλα ακριβώς. Πόσοι υπάλληλοι; Κανένας! Κανένας. Ένας και έφυγε. Πείτε μου αν αυτό είναι λογικό. Πείτε μου αν δεν πρέπει να έχουμε τη δυνατότητα ως Κράτος να πάρουμε κόσμο από τη Ρόδο, όπου ξεκάθαρα υπάρχει πλεονάζον προσωπικό, να πάρουμε όσους χρειάζεται. Και τέτοια παραδείγματα ανορθολογικής κατανομής υπάρχουν πάρα πάρα π

ολλά τα οποία πρέπει να αντιμετωπιστούν. 

-Καμπουράκης: Σου λέει, όμως, ο άλλος, είμαι στη Ρόδο με την οικογένειά μου με τα παιδιά μου και θα με πας στην Κάσο; 

-Υπουργός: Και ποια είναι η επιλογή η άλλη; Ρωτώ. Ποια είναι η εναλλακτική επιλογή; Συγγνώμη, δηλαδή πρέπει να προσλάβουμε πρόσθετους στην Κάσο επειδή αυτός που είναι στη Ρόδο δεν θέλει να πάει; 

-Δημοσιογράφος: ʼρα, μιλάμε για υποχρεωτική μετάταξη, έτσι; Δεν θα τεθεί το ερώτημα στον υπάλληλο του Δήμου Ρόδου; Θα του πείτε: ”Ή πας στην Κάσο ή φεύγεις”»! 

-Καμπουράκης: Θα τον ρωτήσετε πρώτα μήπως θέλει ο ίδιος; 

-Υπουργός: Πάντα, πρώτο λόγο δίνουμε στις εθελοντικές μετακινήσεις και από εκεί και πέρα, να ξέρετε ότι θα υπάρχουν περιπτώσεις ειδικοτήτων που θα μπουν στην κινητικότητα, όπου θα γίνει…σφαγή για το ποιος θα τους πάρει…Θέλω να είμαι ξεκάθαρος σε αυτό. Από τη στιγμή που κάποιος μπαίνει στη δεξαμενή της κινητικότητας ή θα πάρει τη θέση που του προσφέρεται ή θα φύγει. Θέλω να είμαι ξεκάθαρος σ’ αυτό, δεν θέλω να υπάρχουν παρεξηγήσεις».  Διαβάστε Περισσότερα...

Πέμπτη 4 Ιουλίου 2013

Υπάρχει και Συνέχεια

Από τη καλοκαιρινή γιορτή του 6θέσιου Δημοτικού Σχολείου Κάσου στη λύρα ο πρωτοεμφανιζόμενος Κώστας Γ. Βοναπάρτης,στο λαούτο ο Ανδριανός Β. Χασαπλαδάκης Διαβάστε Περισσότερα...

Κυριακή 30 Ιουνίου 2013

Ο Κασιώτης κροίσος και η Τουρκάλα που έγινε καλόγρια.

Του Μανώλη Δημελλά
Όταν τα βρόντηξε και τη κοπάνησε από τη Κάσο, ούτε που φανταζόταν τι παιγνίδια θα έπαιζε μαζί του η μοίρα. Η περίπτωση του δισεκατομμυριούχου, Δημήτρη Σταματάκη,  είναι από τις πιο ιδιαίτερες για τους Δωδεκανήσιους μετανάστες.
Ο παράξενος Έλληνας δεν μοίραζε τα μυστικά του, ένας κλειστός, μετρημένος τύπος, που μόνο  ένα πράμα  δεν περίμενε,  να πεθάνει!
Έφυγε τόσο βιαστικά το 1922, όμως στην Ελλάδα πέρασαν 30 χρόνια για να μαθευτεί ο χαμός του, τη δεκαετία του 1950,  
και βρέθηκαν στα ξαφνικά, να διεκδικούν την αμύθητη περιουσία του Κρητικοί, Κασιώτες, Ροδίτες και Έλληνες της Αιγύπτου, όλοι πάλευαν να αποδείξουν το κοινό, κόκκινο αίμα τους, με τον βαθύπλουτο μακαρίτη.
Η ιστορία έχει πολλές εκδοχές, φαίνεται να ξεκινά με ένα επεισοδιακό γάμο. Ο δαιμόνιος Κασιώτης βρέθηκε στην Κρήτη, στο χωριό Μόχος της επαρχίας Πεδιάδος, στο Ηράκλειο.
Το μεροκάματο δεν άργησε να φέρει και το χασομέρι, που με τη σειρά του έγινε ένας ανίκητος έρωτας. Όλα καλά θα τραβούσαν, αν η πιτσιρίκα δεν ήταν μια μαντηλοδεμένη μουσουλμάνα.
Το 1880 η Κρήτη ήταν ακόμα κάτω από Τουρκικό έλεγχο και αρκετές φαμίλιες είχαν τον προφήτη Μωάμεθ εικόνισμα, μέσα στο σπίτι και κρατούσαν τις Σούρες από το Κοράνι για οδηγό.
Όμως ο έρωτας παίζει με τις καρδιές σαν παιδικό ντόμινο και δεν λογαριάζει σε Θεούς, ούτε φυσικά, υπολογίζει ανθρώπους.
Την έκλεψε την μικρούλα ο Σταματάκης και την πήγε στην πατρίδα του, την Κάσο. Εκεί την παντρεύτηκε και σκάρωσε στα γρήγορα το πρώτο τους παιδί. Όμως το κυνηγητό και οι Κρητικές κατάρες, φαίνεται δεν είχαν κοπάσει, έτσι μπάρκαρε σαν ναύτης, σε περαστικό βαπόρι, αφήνοντας την Τουρκάλα του, που στο μεταξύ είχε πετάξει τα τσεμπέρια και προσπαθούσε να συνηθίσει στο ελληνικό Κύριε ελέησον.
Λίγα χρόνια πριν τον 20ο αιώνα, γύρω στο 1890-5, μπάρκαρε ο Δημήτρης Σταματάκης, και φαίνεται να κρατά την επικοινωνία με τον τόπο του. Όσο γυρνά τα λιμάνια της Μεσογείου, στην Αίγυπτο, την Αλγερία, το Μαρόκο, στέλνει μερικά γράμματα και πεσκέσια. Όταν όμως απομακρύνεται, όταν το βαπόρι ταξιδεύει και πατά σε πιο άγνωστες, μαύρες θάλασσες, τον Ειρηνικό και τον Ατλαντικό ωκεανό, τόσο το μυαλό παύει να γυρνά στα περασμένα, και η μνήμη αδυνατίζει, τόσο που πεθαίνουν όλες οι σκιές, από τα αγαπημένα πρόσωπα, που κρατούσαν συντροφιά στη μοναξιά του.
Ο Σταματάκης δεν ήταν για βαπόρια, άντεχε τα σιδερένια ζωντανά θεριά, μα για κείνον  δεν ήταν παρά ένα άσυλο ηρεμίας και ασφάλειας.
Όμως όταν διέγραψε τις αμαρτίες, από το παρελθόν, δεν είχε τίποτα να φοβάται, μήτε στον ξύπνιο μα ούτε και μπαίναν τέρατα, στον ύπνο του.
Βάλθηκε λοιπόν να ψάχνει πατρίδα, για να στήσει την ολοκαίνουρια ζωή του. Πες η τύχη, πες το θράσος και ο θεότρελος, σαρωτικός χαρακτήρα του, τον έβγαλαν στα λιμάνια της Αλάσκας.
Έπεσε πάνω στην εποχή που κάθε καρυδιάς καρύδι, ανέβαινε με ή χωρίς κομπόδεμα για να πιάσει την καλή, ο πυρετός του χρυσού είχε αρχίσει να ανεβαίνει, και ο Σταματάκης δεν φαινόταν ότι θα έχανε αυτή την ευκαιρία.
Βρήκε συμβόλαια από μερικά στρέμματα, αγόρασε και σύνεργα, από μπότες και ζεστά ρούχα μέχρι φτυάρια, τσάπες και κνισάρες. Ξεκίνησε να κοσκινίζει χώματα και να τσαλαβουτά σε ποτάμια.
Ο Έλληνας που δεν λογάριασε τίποτε στο πέρασμα του, κατάφερε στα γρήγορα να βρεί το πέτρωμα, που θα τον γέμιζε δολάρια.
Ο Σταματάκης δεν σταμάτησε εκεί, δαιμόνιος και ξεχωριστός, μυρίστηκε πως το χρήμα δεν ήταν στις άψυχες πέτρες, αλλά στους ανθρώπους, που με παθιασμένη αρρώστια, τις αναζητούσαν σαν λυσσασμένα κυνηγόσκυλα.
Με τα πρώτα χρήματα που έβγαλε άνοιξε πανδοχείο για τους χρυσοθήρες και η μια μπίζνα έφερνε στα γρήγορα την άλλη.
Ξενοδοχεία στο Τέξας, τη Πενσυλβάνια, τη Νέα Υόρκη και φυσικά την Αλάσκα, που συνέχισε να αγοράζει δικαιώματα ορυχείων  και να ψάχνει, μάλλον από χόμπυ, αυτή τη φορά για κάθε είδους από  πετρώματα, ασήμια, χρυσούς και κασσίτερο, όλα είναι κρυμμένα στα χώματα της Αλάσκας.
Όμως πεθαίνουν και οι πλούσιοι, και σαν ποκάψεις, σαν σβήσεις, σε μια στροφή, μόνο το κεφάλι σου, παίρνεις και κουβαλάς μαζί σου.
Δεν φαίνεται να μιλά πουθενά και σε κανέναν, για τον εαυτό του, βαρύ το φορτίο για τον  Σταματάκη που, στα σίγουρα, τον προσκυνούν όλοι, αλλά εκείνος δεν κάνει νέα φαμίλια, ούτε περιμένει, όλα αυτά τα χρόνια, να γνωρίσει έρωτες και γλυκανάλατες, αλλόγλωσσες αγάπες.
Ο θάνατος ήρθε το 1922, ο άτιμος όπως πάντα στα ξαφνικά, πάνω που η περιουσία, του άγνωστου Έλληνα ξεπερνούσε τα 500.000.000 δολλάρια και παράτησε όλο το πλούτο, βορά στους επιτήδειους άσε που δεν μάθαμε ποτέ, αν του έκαναν τουλάχιστον μια κηδεία της προκοπής.
Τα χρόνια πέρασαν με τα κτήρια και οικόπεδα να αλλάζουν χέρια όμως το ρευστό, τα δολάρια να παραμένουν «φυλακισμένα», σε μια Γερμανική τράπεζα της Αλάσκας.
Μέχρι που μια Αθηναϊκή εφημερίδα, ο «Ελεύθερος Λόγος», έβγαλε το 1950, στον αφρό την ιστορία και ξεκίνησαν πάλι οι κληρονόμοι, να παρουσιάζουν, όλοι, τα «αδιάσειστα» στοιχεία τους, για την συγγένεια, περιμένοντας τη δικαίωση.
Επιχειρηματίες από τη Ρόδο, μια δασκάλα από την Κρήτη, ένας από τους περασμένους δημάρχους της Κάσου, ο στρατηγός Σταμάτης Μαυρικάκης, αλλά και διάφορες άλλες οικογένειες έβαλαν λυτούς και δεμένους, παρουσιάζοντας τον κροίσο σαν θείο, ξάδελφο ή γαμπρό τους.
Ένας μεγαλέμπορος από τη Ρόδο, παρουσίασε στοιχεία από τη πρώτη δίκη, που είχε γίνει το 1927, πέντε χρόνια μετά τον θάνατο του Σταματάκη, αλλά και πάλι δεν κατέληξαν πουθενά, αφού το Ιταλικό δικαστήριο δεν δικαίωσε κανέναν.
Όλοι ζούσαν το όνειρο, να κολυμπήσουν στα δύο τρισεκατομμύρια τετρακόσια δισεκατομμύρια δραχμές (2.400.000.000.000). Γράμματα, τηλεγραφήματα, δικηγόροι, κλήσεις και αντεγκλήσεις.
Ώσπου το προξενείο μας στον Άγιο Φραγκίσκο, με ένα λυτό τηλεγράφημα, παρουσίαζε άνθρακες το θησαυρό, σκέτες σκουριές ήταν ο χρυσός, δεν υπήρχαν χρήματα και η περιουσία είχε ήδη φαγωθεί.
Απόμεινε μόνο η πληροφορία, για τα πρώτα χρόνια, που ήθελε τη γυναίκα του, την όμορφη αμυγδαλομάτα Τουρκάλα που έκλεψε ο Σταματάκης, να μπαίνει σε Ορθόδοξο  μοναστήρι, να γίνεται καλόγρια και να αφιερώνεται στο δικό μας Θεό.

Διαβάστε Περισσότερα...

Παρασκευή 28 Ιουνίου 2013

Ένας ταξιδευτής στη Κάσο

Ντοκυμαντέρ Φίλμ 16μμ.
Γιά νά ὁλοκληρώσω τήν ταινία μοῦ χρειάστηκαν τρία χρόνια.
Μαγεμένος ἀπό τή μουσική, τά ἔρημα τοπία καί τή ναυτική ἱστορία τοῦ νησιοῦ, ἀποφάσισα νά πραγματοποιήσω τή δική μου σύνθεση.
Ἕναν φανταστικό ταξιδευτή νά σκαλίζει τά συντρίμμια τῆς ἱστορίας, ἀνακαλύπτοντας κάθε τόσο πολύτιμες πέτρες. Ἀνακατεύεται μέ τόν κόσμο, ἀκολουθεῖ ἔθιμα καί παραδόσεις καί αἰσθάνεται βαθιά τή μεταφυσική τοῦ τόπου.

Νίκος Καρακώστας
Διαβάστε Περισσότερα...

Τρίτη 25 Ιουνίου 2013

Η τελευταία συναυλία του Μάριου Φραγκούλη στην Κάσο (Αύγ. 2009). video

Τον Αύγουστο του 2009, το λιμανάκι της Μπούκας έμελλε να ζήσει, για τελευταία φορά, μια συναυλία του Κασιώτη τενόρου Μάριου Φραγκούλη. Μαζί με τον ερχομό του Δ.Ν.Τ. και της Μέρκελ ήρθε, θαρρείς, και το τέλος εκείνων των όμορφων στιγμών, αφού η κάνουλα ροής χρημάτων για τον πολιτισμό έκλεισε μαζί με τις κάνουλες για τους μισθούς και τις συντάξεις. Συντροφιά του Μάριου, εκείνο το Αυγουστιάτικο βράδυ, ο Γιώργος Περρής, η Αλίκη Καγιαλόγλου και εκτάκτως ο Στέλιος Διονυσίου. Απολαύστε τους. Ζητώ συγγνώμη για τους παράπλευρους ήχους. Με παρόντες όμως και φωνασκούντες τόσους πιτσιρικάδες και πλήθος θεατών στις γύρω βάρκες, κάποια ηχητικά παράσιτα ήταν αναπόφευκτα. 

Ιωσήφ Παπαδόπουλος
Διαβάστε Περισσότερα...

ΕΚΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΟΔΡΟΜΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΟΔΗΛΑΤΙΣΤΩΝ ΚΡΗΤΗΣ ΣΕ ΚΑΣΟ



Στο νησί της όμορφης Κάσου ο Σύλλογος Μαραθωνοδρόμων Κρήτης και οι ποδηλάτες Κρήτης θα ταξιδέψουν για ένα αθλητικό και πολιτιστικό τριήμερο με εκδηλώσεις αθλητικές (κολύμπι- τρέξιμο -ποδήλατο) και μουσική βραδιά με μουσικούς από την Κρήτη και την Κάσο. Και προληπτικός ιατρικός έλεγχος από την Εταιρεία νόσου Αλτσχάιμερ και συναφών διαταραχών νομού Ηρακλείου. Οι εκδηλώσεις θα γίνουν το τριήμερο 18-20 Ιουλίου.

ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ:Σύλλογος Μαραθωνοδρόμων Κρήτης – ποδηλάτες Κρήτης – Δήμος Κάσου -Εταιρεία νόσου Αλτσχάιμερ και συναφών διαταραχών νομού Ηρακλείου, με μέγα χορηγό την ναυτηλιακή εταιρία ANEK Lines

ΑΓΩΝΙΣΜΑΤΑ: 6.000 τρέξιμο-πεζοπορία κολύμπι 200 μέτρα και ποδήλατο ο γύρος της νήσου

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: Η αποστολή μας θα ταξιδέψει το μεσημέρι της Τετάρτης 20 Ιουλίου και ώρα 12:00 από Ηράκλειο για Κάσο με μειωμένη τιμή στα εισιτήρια, και μετά από έξι ώρες θα είμαστε Κάσο.
ΤΗΝ ΠΈΜΠΤΗ ΤΟ ΑΠΌΓΕΥΜΑ ΘΑ ΓΊΝΕΙ Η ΚΟΛΎΜΒΗΣΗ ΤΟ ΤΡΈΞΙΜΟ ΚΑΙ Η ΠΕΖΟΠΟΡΊΑ ΤΩΝ6.000 ΧΛΜ.ΚΑΙ ΤΟ ΒΡΆΔΥ ΔΕΞΊΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΉΜΟ ΚΆΣΟΥ
ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ ΠΡΩΊ ΘΑ ΓΊΝΕΙ Ο ΠΟΔΗΛΑΤΙΚΌΣ ΓΎΡΟΣ ΤΗΣ ΝΉΣΟΥ ΕΝΏ ΤΟ ΊΔΙΟ ΒΡΆΔΥ ΘΑ ΓΊΝΕΙ Η ΜΟΥΣΙΚΉ ΒΡΑΔΙΆ. ΕΝΏ ΤΗΝ ΊΔΙΑ ΗΜΈΡΑ ΤΟ ΠΡΩΊ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΊ ΙΑΤΡΙΚΌΣ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΌΣ ΈΛΕΓΧΟΣ (ΔΩΡΕΆΝ) ΑΠΌ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΊΑ ΝΌΣΟΥ ΑΛΤΣΧΑΙΜΕΡ ΣΕ ΚΑΤΟΊΚΟΥΣ ΤΗΣ ΚΆΣΟΥ
ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΉ ΚΑΙ ΏΡΑ 10:30 ΑΝΑΧΏΡΗΣΗ ΓΙΑ ΚΡΉΤΗ

όλα τα αγωνίσματα θα έχουν συμβολική συμμετοχή και θα είναι χωρίς ανταγωνιστικό χαρακτήρα και δεν θα δοθούν έπαθλα.
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ: οι αθλητές και οι ποδηλάτες θα χρεωθούν τα έξοδα του πλοίου με έκπτωση , όσοι θέλουν δωμάτιο θα πληρώσουν το αντίτιμο και όσοι δεν επιθυμούν δωμάτια υπάρχει δωρεαν φιλοξενία σε ένα μοναστήρι

για συμμετοχή και κράτηση θέσεων επικοινωνείτε στα τηλ: Κρανιωτάκη Μαρίνα 6937100083 και 2810284635 και Καμπαξής Σπυρίδων6971808055 (υπεύθυνοι εκδρομής και εκδηλώσεων)

Εταιρεία νόσου Αλτσχάιμερ και συναφών διαταραχών νομού Ηρακλείου. Πρόεδρος κα Ιωάννα Κορτσιδάκη 6974192595 Διαβάστε Περισσότερα...

Ξέρεις να μαζεύεις Κάπαρη και Κινομαλά;

Toυ Μανώλη Δημελλά
Πριν λίγες βδομάδες, στο λαογραφικό συνέδριο Καρπάθου, ο Κασιώτης, καθηγητής μαθηματικών, Γιώργης Μπαραλής, παρουσίασε ένα σημαντικό και εξαιρετικά επίκαιρο θέμα:
“Την λαϊκή φαρμακολογία στην Κάσο”.
Ο Γιώργος, ακόμα το δουλεύει, το πολεμά, μαζί με την φαρμακοποιό Ιωάννα Σταύρου. Μα δεν θα γινόταν, όπως ο ίδιος, περιγράφει με πάθος, να γίνεται συνέδριο στη Κάρπαθο και να μην φέρει κάτι από τη αδελφή της, την Κάσο.
Από τη μια, οι γραπτές αναφορές, από την άλλη οι μαρτυρίες, οι προφορικές παραδόσεις, ακόμη και σήμερα, αποτελούν τα μικρά μυστικά της καθημερινότητας, και όχι άοσμες λαογραφικές κουβέντες, μιας άλλης, ξεχασμένης εποχής.
Το θέμα σε κέρδιζε από μόνο του, κυρίως γιατί σε τούτες, τις δικές μας μέρες, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι, στρέφονται στη φύση, σε εκείνα που χαρίζει απλώχερα, μπορεί να θεραπεύει ή τουλάχιστον να μας προσφέρει δράση, αρμονία και γαλήνη, δίχως ανταλλάγματα.
Ο Κασιώτης μαθηματικός, Γιώργος Μπαραλής, ξεκινά να πλέκει την ιστορία από την εποχή που έζησε στη Κάσο ο περίφημος μοναχός Χριστόφορος.
Όπως φαίνεται σε άρθρο του παπά Βασίλη Μαντινάου, στο περιοδικό “Κασσιωτικός παλμός”, αυτός ο πανούργος καλόγερος, ασκήτευσε στην Μονή του Αγίου Μάμα και μέχρι την εμφάνιση του πρώτου “γιατρουλάκου”, όπως έλεγε, του Αντώνη Σοφού, γύρω στα 1880, ήταν ο θεραπευτής πάνω στο νησί.
Μάζευε βότανα από τα βουνά μαζί με το Καρελά, τον πρώτο φαρμακοποιό του τόπου, τα ξέραιναν και τα φύλαγαν στη μονή, μάλιστα είχε μετατρέψει τον Άγιο Μάμα σε ένα ιδιαίτερο θεραπευτήριο, με πολλούς ταλαιπωρημένους Κασιώτες να βρίσκουν εκεί τη γιατρειά τους. Χόρτα, άγρια, άγνωστα στα δικά μας μάτια, μετατρέπονταν σε αλοιφές ή χρησίμευαν σαν αφεψήματα και μέσα από μια λαϊκή θεραπευτική, έφταναν στις θεραπείες, τις ιάσεις, που θυμίζουν έντονα την ομοιοπαθητική. Σήμερα ολοένα και κερδίζει έδαφος, απέναντι στη παραδοσιακή ιατρική, που δείχνει πια παραφορτωμένη, παραδομένη, στη χημεία και τις βιομηχανίες που προτάσσουν μόνο το χρήμα, το οικονομικό κέρδος.
“Αν βράσεις ακανούς (άγρια χόρτα με αγκάθια), θα νιώσεις ανακούφιση από στομαχικές διαταραχές, θαυματουργή είναι και η κινομαλά (φασκομηλιά).”   Είναι μερικές από τις προφορικές παραδόσεις, που μας περιγράφει ο Κασιώτης μαθηματικός και ενώ στην πανεπιστημιακή του καθημερινότητα, μελετά την προοπτική στην Ελληνική γεωμετρία, αλλά και τη γραφή των αριθμών στο Ιωνικό αλφαβητικό σύστημα, η αγάπη του για το νησί του, τη Κάσο, είναι τέτοια που καταφέρνει να διασταυρώσει και να παντρέψει με επιτυχία, το παρελθόν με το μέλλον, ακριβώς πάνω στο παρόν μας.
Αυτή τη σύμπτωση, που επιτυγχάνει ο παθιασμένος Κασιώτης, Γιώργος Μπαραλής, συναντάς αν χασομερήσεις λίγο στην Κάρπαθο.
Αλήθεια ξέρεις πότε, αλλά και που, βγαίνει το καλό ροϊκιο; γνωρίζεις από που θα κόψεις κάπαρη; η ξακουστή κινομαλά, αλήθεια πότε μαζεύεται; μα ρίγανη έχει το νησί;
Αν σταθείς και “κλέψεις” ένα διάλογο στο καφενείο ή αν ρωτήσεις με θάρρος έναν λίγο μεγαλύτερο, θα έχεις με μιας, όλες τις απαντήσεις.
Ένας φίλος, σπουδαίος τεχνίτης, μάστορας του ξύλου, είναι το προσωπικό παράδειγμα.
Ο Μανώλης Σαμιώτης, ανεβαίνει κα κατεβαίνει τα βουνά, περπατά και αναζητά το διαφορετικό, το ιδιαίτερο βότανο, το ξεχωριστό χόρτο, εκείνο που διάβασε ή άκουσε, πως έχει πιθανότητες  να θεραπεύσει, βοηθά ή έχει κάποια, ιδιαίτερη χρήση. Το μαζεύει και κάνει μόνος του, στο σπιτάκι του κήπου, εκεί στην άκρη, στα κρυφά, σαν αλχημιστής, ένα σωρό περίεργες δοκιμές.
Αν και μετάναστης στην Αυστραλία, δεν “κάθισε στα αυγά του”, όσο δούλευε, πελεκούσε ξύλα και τα έκανε ανθρώπινα κομμάτια, σπίτια και χρηστικά αντικείμενα, άλλο τόσο μελετούσε τη χλωρίδα στον ξένο τόπο. Έφερε και φύτεψε σπάνιους σπόρους, παράξενα φυτά στο κήπο του, Μάγκο, Κάσιους μα και άγρια φρούτα, ιδιότροπα, άγνωστα δέντρα, από εκείνα που δεν μιλούν την Καρπάθικη ντοπιολαλιά. Παλεύει να τα μεγαλώσει, αλλά δεν αφήνει και το σπάνιο, Καρπάθικο θησαυρό να πάει χαμένος.
Καλπάζουμε με γοργούς ρυθμούς, σε μια εποχή που θυμίζει την ταινία “Μάτριξ”, ήδη τα νέα υβρίδια, απαγορεύεται πια να ξαναφυτευτούν, δεν είναι μόνο τα δικαιώματα της πατέντας, το λεγόμενο "Codex Alimentarius" από τις εταιρίες, είναι πιο πιθανή
η μόλυνση του εδάφους, από αυτούς τους νέους υβριδικούς σπόρους.
Μπορεί τα γιατροσόφια του περασμένου αιώνα, να μοιάζουν με αστεία κομπογιανίτικα κόλπα, να προκαλεί γέλιο, ο σοβαρός χρησμός του γιατρού στις Μενετές, μόλις το 1920, που έδινε ελπίδες στην ασθενή με τύφο, λέγοντας πως αν δεν σκούξει, μέσα σε τρείς νύχτες μια περαστική κουκουβάγια, ο άρρωστος θα τα καταφέρει και θα γιατρευτεί.
Όμως και τα σημερινά δεν πάνε πίσω, χημεία και φαρμακολογία μέσα από μια μαζική, βιομηχανική αντίληψη κονόμας, ανέθρεψε και θέριεψε ένα λανθασμένο σύστημα, μόνο για λίγους και εκλεκτούς.
Άνθρωποι όπως ο Κασιώτης Γιώργος Μπαραλής ή ο Καρπάθιος Μανώλης Σαμιώτης, φωτίζουν δρόμους, που μπορεί να είναι ξεχασμένοι, ευτυχώς όμως δεν έχουν σβήσει τα χνάρια τους, ούτε αποτελούν μουσειακά εκθέματα, για να μπούν σε βιτρίνες και να κόβουμε εισιτήρια σε περαστικούς τουρίστες.
Λίγα χρόνια πίσω, πίναμε στο νησί την παγωμένη Κίνο (Κινομαλά), εκείνο το παράξενο αναψυκτικό του Πουζουκάκη, που είχε σαν βάση τη μαζεμένη Καρπάθικη φασκομηλιά, αλήθεια, μήπως πλησιάζουν τα χρόνια που θα πάρουμε, έστω και παράνομα, τα βουνά;

Διαβάστε Περισσότερα...