Έξι εκατ. ευρώ για το νοσοκομείο Καρπάθου

Γιάννη Μαχαιρίδη εντάχθηκε στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Κρήτης & Νήσων Αιγαίου 2007-2013 το έργο «Κατασκευή και Εξοπλισμός Γενικού Νοσοκομείου Καρπάθου» με προϋπολογισμό 6,18 εκ. €.

Το έργο αφορά στην ανέγερση του νέου Γενικού Νοσοκομείου Καρπάθου δυναμικότητας 22 κλινών σε περιοχή εκτός του οικισμού Πηγάδια, και συγκεκριμένα σε οικόπεδο βόρεια του οικισμού στην όδευση προς Απέρι, έκτασης 11.059,24 τετρ. μέτρων.

Πρόκειται για την κατασκευή νέου διώροφου κτιρίου συνολικής επιφάνειας 3.013,42 τετρ. μέτρων, το οποίο περιλαμβάνει ισόγεια πτέρυγα βοηθητικών και Η/Μ χώρων. Στο
ισόγειο χωροθετούνται τμήμα εξεταστηρίων, τμήμα χειρουργείων και επειγόντων περιστατικών, τμήμα εργαστηρίων, τμήμα φαρμακείου, νεκροτομείου, βοηθητικών υπηρεσιών και προσωπικού, τμήμα βοηθητικών χώρων αποθηκών και Η/Μ, διάδρομοι και κυκλοφορία.

Στον πρώτο όροφο του κτιριακού συγκροτήματος χωροθετούνται η μονάδα νοσηλείας με τις συνοδευτικές της χρήσεις, το τμήμα των εφημερευόντων ιατρών και τα γραφεία διοίκησης του νοσοκομείου.

Επιπλέον, το έργο περιλαμβάνει την προμήθεια & εγκατάσταση ιατρικού & ξενοδοχειακού εξοπλισμού των ανωτέρω χώρων καθώς και σύνδεση με δίκτυα κοινής ωφελείας.
Το έργο – το οποίο θα υλοποιηθεί από τη Δημόσια Επιχείρηση Ανέγερσης Νοσηλευτικών Μονάδων (ΔΕΠΑΝΟΜ) – στοχεύει στην βελτίωση της νοσοκομειακής περίθαλψης με την αναβάθμιση των προσφερόμενων υπηρεσιών υγείας και τη διεύρυνση των νοσοκομειακών τμημάτων και ειδικοτήτων, και λύνει ένα χρόνιο πρόβλημα της επαρχίας Καρπάθου-Κάσου.

Επιπλέον, αποτελεί το τελευταίο έργο μαζί με εκείνο του Πολυδύναμου Ιατρείου Κουφονησίου όπου ολοκληρώνουν το πρόγραμμα των υποδομών υγείας μέσω του ΕΣΠΑ Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου.

Το Πρόγραμμα συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και το Ελληνικό Δημόσιο 

Πηγή:http://www.rodiaki.gr/article.php?id=253660&catid=48&maincatid=45

Διαβάστε Περισσότερα...

Με τους ψαράδες της Κάσου

Η Κάσος, ένα από τα πιο απομακρυσμένα από τον κορμό της Ελλάδας νησί, είναι γνωστή περισσότερο για τον εμπορικό στόλο των εφοπλιστών που κατάγονται από εκεί και στα πλοία των οποίων απασχολήθηκαν κατά καιρούς και ανάλογα τις εποχές οι περισσότεροι Κασιώτες και λιγότερο για την ψαροσύνη των κατοίκων της.

Οι πιο πολλοί μάλιστα από τους ψαράδες της προέρχονται από εκείνους που ταξίδεψαν σε όλο τον κόσμο με τα εμπορικά πλοία και σαν βγήκαν στη σύνταξη ή όταν έπεσε αναδουλειά στη ναυτιλία, επέστρεφαν στο νησί και έπιασαν το τιμόνι του ψαροκάικου και τα σύνεργα της ψαρικής.

Δεν είχε λοιπόν μεγάλη παράδοση στην ψαροσύνη η Κάσος, γιατί έλειπαν οι περισσότεροι άντρες στις θάλασσες του κόσμου και όσοι ασχολούνταν με την αλιεία είχαν και το πρόβλημα με το λιμάνι του Φρυ γιατί εκτός του ότι ήταν εκτεθειμένο στους κακούς αέρηδες (τραμουντάνα και προβέντζα) ήταν και μικρό και δεν χωρούσε πολλά και μεγάλα σκάφη. Γι' αυτό και εκείνα που είχαν οι παλιότεροι να ψαρεύουν γύρω από το νησί, δεν ξεπερνούσαν τα πέντε μέτρα για να μπορούν να χωράνε μέσα στο λιμάνι το οποίο ξεκίνησε να φτιάχνεται το 1982 και αισίως τέλειωσε το 2008 με την επέκταση του μεγάλου κυματοθραύστη. Ετσι βελτιώθηκαν κάπως τα πράγματα και έπαψαν οι ψαράδες να ξενυχτάνε τις νύχτες της μεγάλης κακοκαιρίας για να μην τους σπάσουν τα κύματα τις βαρκούλες.

Οι περισσότερες ψαρόβαρκες στην Κάσο εκείνη την εποχή ήταν μπότια (ίδια κοψιά στην πρύμνη και στην πλώρη) και τις παράγγελναν στη Σύμη, στην Κάρπαθο, ακόμη και στη Σάμο. Καρνάγιο βεβαίως και υπήρχε από πολύ παλιά αλλά σε αυτό έφτιαχναν και επισκεύαζαν μόνο μεγάλα σκάφη, κυρίως εμπορικά τα οποία και αυτά είχαν πρόβλημα με τον καιρό και γι' αυτό τον χειμώνα τα πήγαιναν και τα έδεναν στο Τρίστομο, ανάμεσα στην Κάρπαθο και τη Σαρία και στα κοντινά νησιά, Αρμάθια και Μακρά όπου στους ασφαλείς κόρφους τους είχαν κατασκευάσει αγκυροβόλιο.

Από τους παλιούς ψαράδες της Κάσου, αναφέρονται οι Ξυδιάρηδες με το καΐκι «Αγιος Νικόλαος», ο Βαγγέλης Πασαλάρης με το «Μποριανή», οι Μηνάδες (Μηνάς Μηνάς ή Μπέης), ο Γιάννης Μηνάς και αρκετοί άλλοι. Εκείνοι οι παλιοί ψαράδες έμπαιναν τέσσερα - πέντε άτομα μέσα σε ένα σκάφος και όσο μερτικό έπαιρνε ένας εργαζόμενος, άλλο τόσο έπαιρνε σαν είχε και ένα παραγάδι. Τούτο γινόταν γιατί δεν υπήρχαν λεφτά για παραγάδια και το διέθετε μόνο εκείνος που με πολλές θυσίες κατόρθωνε να το αγοράσει.

Σε όλες τις φωτογραφίες, το λιμάνι της Μπούκας στην Κάσο

Αποτελεί παράδοξο για ένα νησί που ο πλούτος του προέρχονταν από τη ναυτιλία και το εξωτερικό, οι ψαράδες του να βρίσκονται πάντα σε δύσκολη θέση και να θεωρούνται κάπως παρακατιανοί. Ο τσοπάνος της Κάσου είχε περισσότερη αξία τότε από τους ψαράδες και τους βαρκάρηδες (μπαλουξήδες) που εξυπηρετούσαν και την επιβίβαση και την αποβίβαση του πληθυσμού από και προς το πλοίο της γραμμής. Τούτο εξηγείται με την έννοια του σταθερού εισοδήματος και επί του προκειμένου, ο τσοπάνης στην ασφάλεια που του παρείχε η ξηρά και το κοπάδι είχε σταθερό εισόδημα ενώ ο ψαράς είχε να αντιμετωπίσει μια δύσκολη θάλασσα και ποτέ δεν ήταν σίγουρος για το αποτέλεσμα της εξόδου του. Χώρια δε που το κόστος των εργαλείων που ήθελε σε κάθε εποχή ο ψαράς, ήταν πολύ υψηλό και αυξήθηκε περισσότερο όταν άφησαν τα κουπιά και τα πανιά και άρχισαν να βάζουν μηχανές και να πρέπει να αγοράζουν και καύσιμα που οι τιμές τους ήταν ιδιαίτερα τσουχτερές στο νησί τους.

Τα ψάρια που έβγαζαν παλιότερα οι ψαράδες της Κάσου, τα διέθεταν στο ίδιο το νησί αλλά σαν περίσσευαν τα πήγαιναν απέναντι στην Κάρπαθο, περιδιάβαιναν τα ορεινά χωριά με το πανέρι στο κεφάλι και δεν ήταν λίγες οι φορές που τα αντάλλασσαν με είδη, όπως αλεύρι, λάδι, αγκινάρες και άλλα κηπευτικά. Λένε πως τότε με ένα τελάρο ψάρια έπαιρναν έναν τενεκέ λάδι ή ακόμη ένα τελάρο φαγκριά ή μπαρμπούνια τα άλλαζαν με πέντε κιλά σιτάρι.

Γι' αυτό και οι Κασιώτες έδιναν μεγαλύτερη σημασία στους τσοπάνηδες και τους αγρότες από τους ψαράδες. Εκείνα τα χρόνια στην Κάσο πήγαιναν το «Ανδρος» καθώς και το «Αρκαδία» και το «Νηρέας» και οι ψαράδες συμπλήρωναν τα έσοδά τους με τις λάντζες. Καθώς εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν ψυγεία στην Κάσο, οι ψαράδες πάστωναν το σκάρο και τις μένουλες. Το σκάρο τον ξέραιναν και στον ήλιο (λιόκαφτο) ή «μπακαλιάρο», αλατισμένο δηλαδή και τον διατηρούσαν στα τσουβάλια όπως τον πραγματικό μπακαλιάρο. Ξέραιναν επίσης και χταπόδια, αλλά λίγα, ίσια για τις ανάγκες των σπιτιών.

Από την καινούργια γενιά των ψαράδων της Κάσου οι περισσότεροι προέρχονται από τον εμπορικό στόλο του νησιού οι οποίοι βγήκαν στη στεριά σαν άρχισε πριν από χρόνια η κρίση στην εμπορική ναυτιλία, πήραν άδεια αλιείας κι έτσι συνέχισαν να βγάζουν μεροκάματο πάλι από τη θάλασσα.

Στην κουβέντα για το ψάρεμα στην Κάσο που έγινε πέρσι το καλοκαίρι δίπλα από το λιμάνι της Μπούκας, συμμετείχαν ο Γιάννης Φιλιππάκης (1954) ο οποίος δούλεψε πολλά χρόνια στην Αμερική πριν επιστρέψει στο νησί το 1985 και ασχοληθεί με το ψάρεμα, διατέλεσε μάλιστα και πολλά χρόνια πρόεδρος του τοπικού Συλλόγου Επαγγελματιών Αλιέων «Ο Αγιος Νικόλαος», ο οποίος έχει περί τα 85 μέλη, ο τωρινός πρόεδρος του Συλλόγου Μιχάλης Φωκάς ή Πανορμίτης (1965) και ο Μιχάλης Πασαλάρης (1958) ο οποίος βγήκε στη σύνταξη από τα εμπορικά και έγινε κι αυτός επαγγελματίας ψαράς.

Οι παλιοί ψαράδες της Κάσου μπορεί να μην είχαν τα πολλά εργαλεία να βγάλουν μεροκάματο αλλά τότε η θάλασσα ήταν γεμάτη ζωή. Οι σύγχρονοι μπορεί να έχουν ότι εργαλείο θέλουν αλλά είναι αμφίβολο αν θα μπορέσουν να κάνουν απόσβεση του κεφαλαίου που θα διαθέσουν γιατί η αλιεία έχει γίνει πλέον μια πολυδάπανη επιχείρηση με αμφίβολα κέρδη. Και τούτο γιατί έχουν μειωθεί απελπιστικά τα αποθέματα της θάλασσας από την υπεραλίευση βεβαίως και από άλλους παράγοντες, όπως η ρύπανση των θαλασσών αλλά και από τον ανταγωνισμό αλιέων με τα δελφίνια και τις φώκιες που έχουν πολλαπλασιαστεί με μεγάλο βαθμό και αποτελούν πλέον απειλή για την αλιεία.

Ασφαλώς και οι σύγχρονοι ψαράδες όλων των ελληνικών θαλασσών δεν επιθυμούν την εξαφάνιση των δελφινιών και των φωκιών αλλά όταν βλέπουν πως δεν μπορούν πλέον να ζήσουν και είναι έτοιμοι να τα παρατήσουν γιατί στο διάλογο με τους φορείς και τους μηχανισμούς προστασίας των προαναφερόμενων ειδών, δεν ακούγεται ως πρέπει η φωνή τους και δεν τυχαίνουν της ανάλογης φροντίδας και αποζημίωσης με τους κτηνοτρόφους για παράδειγμα ή τους γεωργούς που πέφτουν θύματα διαφόρων φυσικών καταστροφών. Γιατί γι' αυτούς η επιδρομές των δελφινιών κυρίως και λιγότερο της φώκιας μοιάζουν με ολοκληρωτικές καταστροφές τόσο της ψαριάς αλλά περισσότερο των εργαλείων γιατί αυτά καταξεσκίζουν τα δίχτυα και αφού αρπάξουν ότι προλάβουν εξαφανίζονται.

Το ίδιο κάνουν και οι φώκιες που παραφυλάνε και αρπάζουν τα μεγαλύτερα ψάρια, χώρια που σαν πέσουν πάνω στο ψάρεμα δεν αρκούνται στο να γεμίσουν το στομάχι τους για μέρα, παίρνουν τα ψάρια και τα κρύβουν σε τρύπες του βυθού για να έχουν και την επομένη. Είναι κάτι που δεν αντιμετωπίζεται με τίποτα λένε οι Κασιώτες ψαράδες και πιο πολύ ο Γιάννης Φιλιππάκης που κατά την πολύχρονη θητεία του στη θέση του Προέδρου του Συλλόγου προσπάθησε να ενημερώσει τους αρμοδίους για τις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος και να τους μεταφέρει την αγανάκτηση των ψαράδων τόσο της Κάσου όσο και των υπολοίπων νησιών της Δωδεκανήσου αλλά ματαίως.

Από αριστερά, ο Μιχάλης Φωκάς, ο Γιάννης Φιλιππάκης και ο Μιχάλης Πασαλάρης, στη «Βασιλική»

Το μεγαλύτερο εμπόδιο για την προώθηση του ζητήματος ήταν η γραφειοκρατία που έχουν δημιουργήσει οι περιβαλλοντικές οργανώσεις και η αδράνεια των μηχανισμών της πολιτείας που κακά τα ψέματα, ποτέ δεν φρόντισε να στελεχώσει τις υπηρεσίες της με εξειδικευμένα άτομα.

Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης ήταν η διαρκής υποβάθμιση των αιτημάτων των αλιέων και η παραπομπή για την επίλυσή τους στο αμφίβολο μέλλον. Παράλληλα, η φοβερής κλίμακας προπαγάνδα των λογής λογής οργανώσεων για την προστασία των απειλούμενων, όπως διατείνονται ειδών, έχει κατορθώσει και έχει διαμορφώσει την εντύπωση πως ο ψαράς είναι τουλάχιστον εγκληματίας αν επιχειρήσει να διώξει με το κουπί έστω της ψαρόβαρκας του, το λιμασμένο δελφίνι ή την πανούργα φώκια.

Οι Κασιώτες ψαρεύουν με δίχτυα και παραγάδια στη θάλασσα γύρω από το νησί που θεωρείται από τους καλύτερους ψαρότοπους του Αιγαίου και συχνάζουν εκεί αλιευτικά από κάθε μέρος όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και των άλλων μεσογειακών κρατών.

Οι σημερινοί ψαράδες, όταν έχουν καλή ψαριά πουλάνε όσα μπορούν στο νησί αλλά στέλνουν με τα πλοία που περνάνε από την Κάσο, κυρίως στη Ρόδο και την Κρήτη καθώς και λίγα στην Αθήνα. Το που θα τα στείλουν εξαρτάται από τη ζήτηση και την τουριστική κίνηση της κάθε εποχής.

Οσο για τα σκάφη τους, ο Γιάννης Φιλιππάκης έχει τη «Βασιλική» 8.5 μέτρα που πήρε από τη Σάμο και ξεχωρίζει απ' όλα τα άλλα στο λιμάνι γιατί το έχει βάψει κόκκινο και ο Μιχάλης Φωκάς τον «Γεράσιμο», τον οποίο δένει έξω από το λιμάνι.

Hλίας Προβόπουλος
Φωτογραφίες Μικρές Πατρίδες

Πηγή: ΕΘΝΟΣ ενθετο ΨΑΡΕΜΑ &ΦΟΥΣΚΩΤΟ

15/5/2013

http://www.ethnos.gr/entheta.asp?catid=23380&subid=2&pubid=63827416

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

• 
• 
• 
• 
• 
• 

Διαβάστε Περισσότερα...

Κάρπαθος. Το συνέδριο έληξε, περιμένει την καλοκαιρινή σεζόν με ρεφενέ βενζίνη και φιλότιμες ιατρικές συμβουλές - Του Μανώλη Δημελλά

Τη Κυριακή 12 Μαϊου, ολοκληρώθηκε το τέταρτο συνέδριο Καρπαθιακής λαογραφίας που πραγματοποιήθηκε στην Κάρπαθο. Εξήντα μοναδικές ανακοινώσεις, κάθε μια ιδιαίτερη, με ξεχωριστό ενδιαφέρον, οι σύνεδροι κατέγραψαν και έφεραν σε κοινή θέα λεπτομέρειες του σπάνιου πολιτισμού της Καρπάθου. Ξεχώρισα τον πολυτάλαντο, Καρπάθιο εικαστικό καλλιτέχνη, Μάνο Αναστασιάδη που με αφορμή το ολόφρεσκο λεύκωμα του, με φωτογραφίες της Ολύμπου από το 1970 μέχρι σήμερα, έκανε μια σπουδαία και διαφωτιστική παρουσίαση, τόσο για την καταγραφή του, όσο και για την ίδια την έννοια φωτογραφίας, αλλά και του δημιουργού της. Ο Μάνος Αναστασιάδης δεν υπογράφει το θέμα του, όμωςε δεν χάνει ευκαιρία, σαν δάσκαλος, να εξηγήσει πως το θέμα είναι που επιλέγει τον φωτογράφο και όχι το αντίστροφο.Τ Από την Κάσο, έφτασε ο καθηγητής Θεολογίας Μανώλης Περσελής, με θέμα τους κουρσάρους και τους πειρατές, στο ΙΗ΄και ΙΘ΄αιώνα, μας ταξίδεψε μέσα σε μύθους και ιστορίες, δίνοντας φτερά και αλμύρα στο μυαλό. Ενώ ο Κασσιώτης μαθηματικός, Γιώργος Μπαραλής, παθιασμένος κι αυτός με τον ξεχωριστό του τόπο, μας έφερε μια μελέτη για την λαική φαρμακοποιία της Κάσου. Μια σπουδαία έρευνα που συνεχίζει ακόμα, από την συνεργάτιδα του Ιωάννα Σταύρου. Ξεχωριστή και η παρουσίαση του Ολυμπίτικου γλεντιού, από τον Γιάννη Βασιλαράκη, που μέσα στα βαθειά βασανιστικά ερωτήματα και τις βιωματικές ψυχαναλυτικές απαντήσεις, είχε χώρο η συγκίνηση και τα έντονα συναισθήματα, αφού και ο ίδιος, ο Καρπάθιος καθηγητής, ζει τόσο έντονα, τα έθιμα νησί του. Ένας άλλος Ολυμπίτης, ο Γιώργος Τσαμπανάκης παρουσίασε τον ανέκδοτο παροιμιακό λόγο από το σπουδαίο χωριό του. Μια Ολυμπίτικη παροιμία, θα αναφέρω από την ομιλία του: «όλοι τρών ώστα να θέλου κι εμείς ώστα νά χουμε», έχει ενδιαδέρον ακόμη και το σχόλιο του ομιλητή, που μέσω της λαϊκης παροιμίας, δηλώνει την δύσκολη κατάσταση της χώρας μας. Ο ομότιμος καθηγητής στη σχολή αρχιτεκτόνων ΕΜΠ, Δημήτρης Φιλιππίδης, παρουσίασε το θέμα των τελετουργιών συγκομιδής καρπού στην Όλυμπο της Καρπάθου. Μίλησε για την σχέση ανάμεσα στους κτηνοτρόφους και τους αγρότες, τις μετακινήσεις ανθρώπων και των κοπαδιών, στην Βόρεια Κάρπαθο και παραλλήλισε το όλο, ζωντανό σύστημα, σαν τις ακριβέστατες κινήσεις ενός «μπαλέτου». Η Χαλκιδαία αρχιτεκτόνισσα Βιργινία Σκιαδά, ολοκλήρωσε τις σπουδές της κοινωνικής ανθρωπολογίας στην Νέα Υόρκη, και επέλεξε την Όλυμπο της Καρπάθου, για να πραγματοποιήσει την τελική εργασία της. Περίεργος ο τίτλος για το θέμα της, «Από το Καβάι στο Chanel». Με έναν μαγικό τρόπο, φώτισε πλευρές και όψεις που δεν είχαμε σταθεί μέχρι τώρα, η Ολυμπίτικη γυναικεία φορεσιά και η μοναδικότητας της, ενώ από την άλλη η βιομηχανία που σαν οδοστρωτήρας σαρώνει κάθε διαφορετική άποψη και στάση, το τραγικό μεγαλείο της παγκοσμιοποίησης. Εξαιρετική και η εργασία του προέδρου του συνεδρίου, Μενετιάτη καθηγητή λαογραφίας Μηνά Αλεξιάδη, για τον μελετητή της Καρπάθου, Βαυαρού Ludwig Ross (1806-1859), που πέρασε από την νότια Κάρπαθο και πρώτος κατέγραψε ήθη και έθιμα του νησιού. Τέλος αξίζει να αναφέρουμε την παρουσία, αλλά και την εργασία του καθηγητή Μιχάλη Μερακλή, με θέμα «μια Καρπαθιά κυρία», ο σπουδαίος Έλληνας λαογράφος, κατέγραψε τη ζωή της Γεωργίας Κουμούτσου-Καβαλλάρο, από το χωριό Μενετές στην Πίζα της Ιταλίας. Το συνέδριο παρά της εξαιρετικές εργασίες που παρουσίασε, δεν κατάφερε να προσελκύσει και να γεμίσει την αίθουσα του μεγάλου ξενοδοχείου. Μοναχά η εναρκτήρια ημέρα έδειχνε ασφυκτικά γεμάτη, από παλμό και ζωή. Δείγμα της τόσο της οικονομικής συγκυρίας, αλλά και της χαμηλής προβολής του συνεδρίου στο νησί. Το συνέδριο έκλεισε δίχως θέματα και προβλήματα, η σκέψη και η αγωνία του προέδρου, Μηνά Αλεξιάδη, να μην συμβεί κάποια αναποδιά και όλα να γίνουν μέσα στο πλαίσιο του σχεδιασμένου προγράμματος επιβεβαιώθηκε. Στο νησί δεν υπάρχουν περιθώρια για ανατροπές προγραμμάτων, ούτε καν για μικρά λάθη, ζωντανό παράδειγμα ο Δημήτρης, ο γιός της Μενεδιάτισσας Πόπης Χατζιδάκη, που από μια πτώση, μέσα στο χωριό έσπασε το πόδι του. Από την Παρασκευή το βράδυ ξεκίνησε για το παιδί ένας ατελείωτος γολγοθάς, τελικά, έχοντας ευτυχώς, το όνομα του παππού του, πήρε το αεροπορικό του εισιτήριο, και ταξίδεψε το Σάββατο 11 Μαίου, με την απευθείας πτήση για Αθήνα. Στο κέντρο υγείας του νησιού, μετά την ακτινογραφία και την διαπίστωση του δύσκολου κατάγματος, σήκωσαν τα χέρια ψηλά και φώναξαν τον ιδιώτη γιατρό Σωκράτη Αντωνακάκη, έτρεξε κα έβαλε το πόδι του Δημήτρη σε νάρθηκα, η αναχώρηση από το νησί ήταν δεδομένη. Η Κάρπαθος ζει έντονα τα αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης, ακόμα καταφέρνει να έχει χορηγούς, εκείνους που την αγαπούν και προβάλλουν την ξεχωριστή της παράδοση ή βάζουν τη βενζίνη στο ασθενοφόρο, ως πότε όμως θα πληρώνουν, ενώ το επίσημο κράτος θα αποφεύγει να αντιμετωπίζει την πραγματικότητα και θα μιλά για βαριά βιομηχανία τουρισμού;

Διαβάστε Περισσότερα...

Σαν Σήμερα: ο Χουσειν Πασά κανονιοβολεί την Κάσο

1824: Αιγυπτιακή μοίρα υπό τον Χουρσίτ πασά εμφανίζεται έξω από την Κάσο και την κανονιοβολεί. Οι Κάσιοι, ενισχυμένοι με 600 Κρήτες, απαντούν στον εχθρικό κανονιοβολισμό. Η αιγυπτιακή ναυαρχίδα «Αφρική» προσκρούει σε ύφαλο και τα υπόλοιπα πλοία φεύγουν για τη Σούδα της Κρήτης.
Η Κάσος συνεισέφερε στην επανάσταση του 1821 δίνοντας πλοία από το στόλο της, διότι ήταν μεγάλη ναυτική δύναμη και πατρίδα πολλών εφοπλιστών. Επικεφαλής του στόλου τέθηκε ο Νικόλαος Γιούλιος και συμμετείχε σε διάφορες πολεμικές επιχειρήσεις, ακόμα και στη Συρία και τον Λίβανο, συλλαμβάνοντας και βυθίζοντας πολλά οθωμανικά πλοία. Ο στόλος αυτός βοήθησε πολύ την Επανάσταση στην Κρήτη εφοδιάζοντας τους επαναστάτες και κανονιοβολώντας τα τουρκικά οχυρά. Λόγω αυτής της δραστηριότητας των Κασίων το 1824 επιτέθηκε κατά του νησιού Αιγυπτιακός στόλος. Οι Κάσιοι αρχικά απέκρουσαν τις επιθέσεις των Αιγυπτίων οι οποίοι τελικά αποβιβάστηκαν την 28 Μαΐου 1824. Μέσα στην πόλη της Κάσου έγιναν λυσσαλέες μάχες όπου 1.000 περίπου Κάσιοι αντιμετώπισαν 7.000 εχθρών. Σκοτώθηκαν 220 κάτοικοι του νησιού και αιχμαλωτίστηκαν περί τις 300 γυναίκες και παιδιά. Η μάχη σταμάτησε μετά από συνθηκολόγηση μετά την οποία όσοι Κάσιοι είχαν χρήματα αναγκάζονταν να εξαγοράσουν την ελευθερία των δικών τους. Έτσι επεβλήθη και πάλι η τουρκική εξουσία στο νησί και χιλιάδες κάτοικοι αναγκάστηκαν να το εγκαταλείψουν. Η μάχη και η σφαγή της Κάσου μνημονεύονται και τιμώνται με μεγαλοπρέπεια και με προσέλευση κόσμου και επισήμων απ’ όλη την Ελλάδα κάθε Ιούνιο.
Η Κάσος καταλήφθηκε το 1911 από τους Ιταλούς και παρέμεινε υπό ιταλική κατοχή μέχρι το 1947 οπότε και ενσωματώθηκε – στις 7 Μαρτίου 1948 - με τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα.

Διαβάστε Περισσότερα...

Η Κρουαζιέρα της Άγονης Γραμμής...

Γράφει ο Μανώλης Δημελλάς 
Το βαπόρι “Πρέβελη” ξεκίνησε από Ρόδο ξημερώματα Κυριακής 12 Μαΐου 2013, ήταν 0500, έπιασε Κάρπαθο στις 10:30 και αναχώρησε από εκεί στις 12:00. Καθυστέρησε στο λιμάνι της Καρπάθου γιατί το προηγούμενο δρομολόγιο, της Πέμπτης, δεν πραγματοποιήθηκε! Τώρα που γράφω είναι 08:45, ξημέρωσε Δευτέρα 13 Μαΐου 2013, και ακόμη δεν έχουμε πιάσει το λιμάνι της Μήλου, ενώ ο Πειραιάς θέλει υπομονή 6-7 ωρών. Πρώτα ο Θεός! Αν τα λογαριάσεις η διαδρομή Κάρπαθος-Πειραιά, που είναι το μοναδικό βαπόρι που πραγματοποιεί, γίνεται σε 27 ίσως 28 ώρες, με τον καλύτερο, πιο αισιόδοξο υπολογισμό. Ενημέρωση κατά το ταξίδι δεν υπάρχει, έτσι περνά στο ντούκου η καθυστέρηση, που θέλει σώνει και καλά, να μας πείσει πως αν... δεν μας αρέσει ας μην ταξιδέψουμε. Έπειτα περιμένουμε τουρίστες και ταξιδιώτες, μιλάμε για την “βαριά βιομηχανία” μας, τον τουρισμό και εκπονούμε σχέδια και πολιτικές γραμμές. Αν κάτι πετυχαίνει το πλοίο “Πρέβελη” είναι να γυρνάμε σε παλιές και ξεχασμένες εποχές. Η φωτογραφία που συνοδεύει το κείμενο είναι του Οθείτη Μανώλη Κωστέτσου. Ταξίδευε το 1957, από τον Πειραιά για Κάρπαθο με το πλοίο “Άνδρος”. Ξενιτεμένος στην μακρινή Αυστραλία από το 1947, επέστρεφε, για πρώτη φορά από τότε, και παρακολουθούσε μια Ελλάδα που πάλευε να σταθεί στα πόδια της. Το “Άνδρος” ήταν ένα δύσκολο βαπόρι, είχε τη φήμη σαν κακοτάξιδο, με μεγάλη δυσκολία στις μανούβρες, όμως τα βιβλία δεν φτάνουν για να περιγράψουν την ανείπωτη ταλαιπωρία ανθρώπων και ζώων. Στην μισοχαλασμένη φωτογραφία του Μανώλη, ένα βόδι πιασμένο από τα κέρατα, ξεφορτώνεται στο λιμάνι της Κώ ή της Λέρου, δεν θυμόταν πια ο φωτογράφος, που όμως δεν μπορεί να ξεχάσει τον αφόρητο πόνο του ζώου, από το μουγκριτό που έβγαινε από μέσα του και άγγιζε του ταλαίπωρους ταξιδιώτες. Αναρωτιέμαι αν εκείνη η εποχή που λέμε πως είναι παρελθόν και έμεινε πίσω, πόσο εύκολα μπορεί να ξαναγυρίσει, αν στο όνομα της όποιας κρίσης, κάνουμε τέτοιες εκπτώσεις, ώστε να φτάσουμε να μουγκρίζουμε σαν το δυστυχισμένο βόδι της φωτογραφίας, όμως κανένας να μην δίνει σημασία. Σε εποχές που στις μεγάλες πόλεις έχουν κόστος ακόμη και τα δευτερόλεπτα, οι Καρπάθιοι και οι Κασσιώτες, παραμένουν ήρωες αν θελήσουν να ταξιδέψουν για τον τόπο τους, όσο για εκείνους που παραμένουν χρόνο-καιρό πάνω στα νησιά δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψουν τον άθλο τους. Διαβάστε Περισσότερα...

Ανακοινωση προσλήψεων Δήμου Κάσου

ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ     ΚΑΣΟΣ  7/5/2013

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ  ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ            Αριθμ. Πρωτ. : 1294

ΔΗΜΟΣ ΚΑΣΟΥ                    

Ταχ.Δ/νση: Κάσος 858 00

Πληροφορίες : Φιλιππίδη  Φωτεινή 

Τηλέφωνο : 2245041865, 2245041277

Telefax : 22450 - 41442

Περίληψη ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ υπ' αριθμ. ΣΟΧ 1/2013
για τη σύναψη ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΑΣΟΥ

Ανακοινώνει

Την πρόσληψη, με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου  χρόνου, συνολικά έξη (6) ατόμων για την κάλυψη εποχικών ή παροδικών αναγκών του Δήμου Κάσου που εδρεύει στη Κάσο και συγκεκριμένα του εξής, ανά υπηρεσία, έδρα, ειδικότητα και διάρκεια σύμβασης, αριθμού ατόμων (βλ. ΠΙΝΑΚΑ Α), με τα αντίστοιχα απαιτούμενα (τυπικά και τυχόν πρόσθετα) προσόντα (βλ. ΠΙΝΑΚΑ Β):

ΠΙΝΑΚΑΣ Α: ΘΕΣΕΙΣ ΕΠΟΧΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ (ανά κωδικό θέσης)
Κωδικός θέσης	Υπηρεσία	Έδρα  υπηρεσίας	Ειδικότητα	Διάρκεια  σύμβασης	Αριθμός ατόμων
001	ΔΗΜΟΣ ΚΑΣΟΥ	ΚΑΣΟΣ	ΔΕ29 ΟΔΗΓΟΣ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΟΦΟΡΟΥ (ΧΩΡΙΣ ΨΗΦΙΑΚΟ  ΤΑΧΟΓΡΑΦΟ)	8 μήνες	1
002	ΔΗΜΟΣ ΚΑΣΟΥ	ΚΑΣΟΣ	ΔΕ ΥΔΡΑΥΛΙΚΟΥ	8 μήνες	1
003	ΔΗΜΟΣ ΚΑΣΟΥ	ΚΑΣΟΣ	ΥΕ16 ΕΡΓΑΤΗ ΓΕΝΙΚΩΝ  ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ	8 μήνες	1
004	ΔΗΜΟΣ ΚΑΣΟΥ	ΚΑΣΟΣ	ΥΕ ΕΡΓΑΤΩΝ  ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ	8 μήνες	3

ΠΙΝΑΚΑΣ Β: ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ
Κωδικός θέσης	Τίτλος  σπουδών  και λοιπά απαιτούμενα (τυπικά & τυχόν πρόσθετα) προσόντα
001	ΚΥΡΙΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ:   α) Δίπλωμα Επαγγελματικής Κατάρτισης ΙΕΚ ειδικοτήτων: (α) Τεχνικού Αυτοκινήτων Οχημάτων ή (β) Εκπαιδευτή Υποψηφίων Οδηγών Αυτοκινήτων ή Πτυχίο Α' ή  Β' κύκλου σπουδών ΤΕΕ ειδικότητας  Μηχανών και Συστημάτων Αυτοκινήτου  ή  Απολυτήριος τίτλος Ενιαίου Πολυκλαδικού Λυκείου τμήματος Μηχανικών Αυτοκινήτων ή Τεχνικής Επαγγελματικής Σχολής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης  ειδικότητας Μηχανών Αυτοκινήτου  ή  Σχολής Μαθητείας  του ΟΑΕΔ του ν. 1346/1983 ειδικότητας  Μηχανοτεχνίτη Αυτοκινήτου ή συναφούς ειδικότητας, δηλαδή: - Ηλεκτρολογικών  Συστημάτων Αυτοκινήτου ή  - Ηλεκτρομηχανικών  Συστημάτων και Αυτοματισμού  Αυτοκινήτου ΤΕΕ ή -Ηλεκτρικού  Συστήματος Αυτοκινήτου ΤΕΣ δευτεροβάθμιας  εκπαίδευσης ή  - Ηλεκτροτεχνίτη  Αυτοκινήτου Σχολής Μαθητείας  του ΟΑΕΔ του ν. 1346/1983 ή - Ηλεκτρολόγου  Αυτοκινήτων Οχημάτων ή Τεχνικού  Μηχανοτρονικής  ΙΕΚ ή άλλος  ισότιμος τίτλος σχολικής μονάδας  της ημεδαπής ή αλλοδαπής, αντίστοιχης  ειδικότητας.                             β) Ισχύουσα επαγγελματική άδεια οδήγησης Γ΄ κατηγορίας, και γ) Πιστοποιητικό Επαγγελματικής Ικανότητας (ΠΕΙ) για όσους απαιτείται, σύμφωνα με τις Συμπληρωματικές Διευκρινίσεις που ακολουθούν). ΠΡΟΣΟΝΤΑ  Α΄ ΕΠΙΚΟΥΡΙΑΣ: (Εφόσον οι  θέσεις δεν καλυφθούν από υποψηφίους  με τα ανωτέρω προσόντα) α) Οποιοσδήποτε απολυτήριος τίτλος σχολικής μονάδας Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της ημεδαπής ή ισότιμος τίτλος σχολών της αλλοδαπής . β) Ισχύουσα επαγγελματική άδεια οδήγησης Γ΄ κατηγορίας, και γ) Πιστοποιητικό Επαγγελματικής Ικανότητας (ΠΕΙ) για όσους απαιτείται, σύμφωνα με τις Συμπληρωματικές Διευκρινίσεις που ακολουθούν). ΠΡΟΣΟΝΤΑ  Β΄ ΕΠΙΚΟΥΡΙΑΣ: (Εφόσον οι  θέσεις δεν καλυφθούν από υποψηφίους  με τα ανωτέρω προσόντα) α) Απολυτήριος τίτλος  υποχρεωτικής εκπαίδευσης (απολυτήριο τριταξίου γυμνασίου ή για υποψηφίους που έχουν αποφοιτήσει μέχρι και το 1980 απολυτήριο δημοτικού σχολείου) ή ισοδύναμος απολυτήριος  τίτλος κατώτερης Τεχνικής Σχολής του Ν.Δ. 580/1970 ή απολυτήριος τίτλος Εργαστηρίων Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης του άρθρου 1 του Ν. 2817/2000 της ημεδαπής ή άλλος ισότιμος τίτλος της αλλοδαπής και αντίστοιχη εμπειρία τουλάχιστον τριών (3) ετών, μετά την απόκτηση της  άδειας οδήγησης αυτοκινήτου . β) Ισχύουσα επαγγελματική άδεια οδήγησης Γ' κατηγορίας και γ) Πιστοποιητικό Επαγγελματικής Ικανότητας (ΠΕΙ) για όσους απαιτείται, σύμφωνα με τις Συμπληρωματικές Διευκρινίσεις που ακολουθούν).  ΠΡΟΣΟΝΤΑ  Γ΄ ΕΠΙΚΟΥΡΙΑΣ: (Εφόσον οι  θέσεις δεν καλυφθούν από υποψηφίους  με τα ανωτέρω προσόντα) α) Απολυτήριος τίτλος  υποχρεωτικής εκπαίδευσης (απολυτήριο τριταξίου γυμνασίου ή για υποψηφίους που έχουν αποφοιτήσει μέχρι και το 1980 απολυτήριο δημοτικού σχολείου) ή ισοδύναμος απολυτήριος  τίτλος κατώτερης Τεχνικής Σχολής του Ν.Δ. 580/1970 ή απολυτήριος τίτλος Εργαστηρίων Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης του άρθρου 1 του Ν. 2817/2000 της ημεδαπής ή άλλος ισότιμος τίτλος της αλλοδαπής και αντίστοιχη εμπειρία τουλάχιστον έξι (6) μηνών, μετά την απόκτηση της  άδειας οδήγησης αυτοκινήτου.  β) Ισχύουσα επαγγελματική άδεια οδήγησης Γ' κατηγορίας, και  γ) Πιστοποιητικό Επαγγελματικής Ικανότητας (ΠΕΙ) για όσους απαιτείται, σύμφωνα με τις Συμπληρωματικές Διευκρινίσεις που ακολουθούν).  ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ (σύμφωνα με την απαιτούμενη  κατά τα ανωτέρω άδεια οδήγησης αυτοκινήτου) Υποψήφιοι οι οποίοι απέκτησαν άδεια οδήγησης αυτοκινήτου της κατηγορίας Γ΄  από την 10η Σεπτεμβρίου 2009 και μετά απαιτείται να προσκομίσουν πλέον της άδειας οδήγησης αυτοκινήτου και Πιστοποιητικό Επαγγελματικής Ικανότητας (ΠΕΙ) μεταφοράς εμπορευμάτων, σύμφωνα με το π.δ. 74/2008 (ΦΕΚ 112/18.6.2008 τ. Α΄).  Σύμφωνα με το ίδιο π.δ. όσοι υποψήφιοι απέκτησαν μία από τις ανωτέρω άδειες οδήγησης μέχρι και την 9η Σεπτεμβρίου 2009 εξαιρούνται από την υποβολή του ανωτέρω πιστοποιητικού μέχρι και την 9η Σεπτεμβρίου 2014 την επομένη της οποίας απαιτείται το ανωτέρω πιστοποιητικό. Προκειμένου για  την απόδειξη κατοχής του Πιστοποιητικού Επαγγελματικής Ικανότητας (ΠΕΙ) απαιτείται : είτε η κατοχή Δελτίου Επιμόρφωσης Οδηγού, το οποίο να είναι σε ισχύ και το οποίο εκδίδεται από την Υπηρεσία Μεταφορών και Επικοινωνιών της Ν.Α. στην περιοχή της οποία βρίσκεται η κατοικία του ενδιαφερομένου. είτε η καταχώρηση επί του εντύπου της άδειας οδήγησης του κοινοτικού αριθμού «95» δίπλα σε μία ή περισσότερες εκ των κατηγοριών ή υποκατηγοριών που κατέχει ο υποψήφιος και απαιτούνται από την ανακοίνωση. ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ: Σε περίπτωση που η υπηρεσία Μεταφορών και Επικοινωνιών της οικείας Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης δεν έχει προχωρήσει στη συγκρότηση επιτροπής για τις εξετάσεις του ανωτέρω πιστοποιητικού (ΠΕΙ), ο υποψήφιος προκειμένου να γίνει δεκτός για τη θέση του ΟΔΗΓΟΥ της συγκεκριμένης ανακοίνωσης, πρέπει να προσκομίσει απαραιτήτως σχετικό έγγραφο της υπηρεσίας αυτής, στο οποίο να αναφέρεται η αδυναμία έκδοσης του ανωτέρω πιστοποιητικού εξ’ αφορμής της μη συγκρότησης της εν λόγω επιτροπής. Για τις άδειες οδήγησης αυτοκινήτων, όταν δεν προκύπτει η ημερομηνία της αρχικής κτήσης, της κατά την ανακοίνωση απαιτούμενης άδειας, αλλά μόνο η ημερομηνία λήξης της άδειας ή τυχόν πρόσφατης θεώρησης, πρέπει οι υποψήφιοι να συνυποβάλουν και σχετική βεβαίωση της οικείας υπηρεσίας συγκοινωνιών. Σε περίπτωση  αδυναμίας της αρμόδιας υπηρεσίας  να χορηγήσει την βεβαίωση αυτή, λόγω καταστροφής ή φθοράς των αρχείων της, αρκεί : η προσκόμιση της βεβαίωσης της υπηρεσίας αυτής στην οποία να αναφέρεται ο λόγος αδυναμίας καθώς και η προσκόμιση Υπεύθυνης Δήλωσης κατά το άρθρο 8 του ν.1599/1986 του    υποψηφίου στην οποία να δηλώνει την ακριβή ημερομηνία αρχικής κτήσης της κατηγορίας επαγγελματικής άδειας οδήγησης που ζητείται από την προκήρυξη. Στην περίπτωση  που οι υποψήφιοι είναι κάτοχοι  επαγγελματικής άδειας οδήγησης αλλοδαπής, για να γίνουν δεκτοί πρέπει να προσκομίσουν βεβαίωση της αρμόδιας υπηρεσίας του Υπουργείου Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων «περί ισοδυναμίας και αντιστοιχίας της άδειας οδήγησης αλλοδαπής με τις επαγγελματικές άδειες οδήγησης ημεδαπής».
002	ΚΥΡΙΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ:  α) Άδεια άσκησης επαγγέλματος τεχνίτη υδραυλικού τουλάχιστον Α΄ τάξης ειδικότητας 1ης,  β)  Ο ομώνυμος ή αντίστοιχος τίτλος ΙΕΚ ή Τεχνικού Επαγγελματικού Εκπαιδευτηρίου Α' ή Β' κύκλου σπουδών ή Ενιαίου Πολυκλαδικού Λυκείου ή Τεχνικού Επαγγελματικού Λυκείου ή Τεχνικών Επαγγελματικών Σχολών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ή σχολών μαθητείας του ΟΑΕΔ του Ν. 1346/1983 ή άλλος ισότιμος τίτλος σχολικών μονάδων της ημεδαπής ή αλλοδαπής, αντίστοιχης ειδικότητας. Γίνεται επίσης δεκτός οποιοσδήποτε τίτλος ΙΕΚ ή  δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ή άλλος ισότιμος και αντίστοιχος τίτλος σχολικών μονάδων της ημεδαπής ή αλλοδαπής, υπό την προϋπόθεση ότι ο υποψήφιος υποβάλλει βεβαίωση της αρμόδιας για την έκδοση  της άδειας υπηρεσίας, ότι η ανωτέρω άδεια άσκησης επαγγέλματος χορηγήθηκε βάσει του συγκεκριμένου τίτλου είτε αυτοτελώς είτε με συνυπολογισμό και εμπειρίας. ΠΡΟΣΟΝΤΑ  Α’ ΕΠΙΚΟΥΡΙΑΣ: (Εφόσον οι  θέσεις δεν καλυφθούν από υποψηφίους  με τα ανωτέρω προσόντα) α) Άδεια άσκησης επαγγέλματος τεχνίτη υδραυλικού τουλάχιστον Α΄ τάξης ειδικότητας 1ης , β) Ο ομώνυμος ή αντίστοιχος,  απολυτήριος τίτλος αναγνωρισμένης κατώτερης τεχνικής σχολής της ημεδαπής  ή ισότιμος και αντίστοιχος τίτλος σχολής της αλλοδαπής. Γίνεται επίσης δεκτός οποιοσδήποτε τίτλος αναγνωρισμένης κατώτερης τεχνικής σχολής της ημεδαπής ή αλλοδαπής,  υπό την προϋπόθεση ότι ο υποψήφιος υποβάλλει βεβαίωση της αρμόδιας για την έκδοση  της άδειας  υπηρεσίας, ότι η ανωτέρω άδεια άσκησης επαγγέλματος χορηγήθηκε βάσει του συγκεκριμένου τίτλου είτε αυτοτελώς είτε με συνυπολογισμό και εμπειρίας. ΠΡΟΣΟΝΤΑ  Β’ ΕΠΙΚΟΥΡΙΑΣ: (Εφόσον οι  θέσεις δεν καλυφθούν από υποψηφίους  με τα ανωτέρω προσόντα) α) Άδεια άσκησης επαγγέλματος τεχνίτη υδραυλικού τουλάχιστον Α΄ τάξης ειδικότητας 1ης , β) Απολυτήριος τίτλος τουλάχιστον υποχρεωτικής εκπαίδευσης (απολυτήριο τριταξίου γυμνασίου ή για υποψηφίους που έχουν αποφοιτήσει μέχρι και το 1980 απολυτήριο δημοτικού σχολείου) ή ισοδύναμος απολυτήριος  τίτλος κατώτερης Τεχνικής Σχολής του Ν.Δ. 580/1970 ή απολυτήριος τίτλος Εργαστηρίων Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης του άρθρου 1 του Ν. 2817/2000 της ημεδαπής ή άλλος ισότιμος τίτλος της αλλοδαπής και αντίστοιχη εμπειρία τουλάχιστον τριών (3) ετών,  μετά την απόκτηση της παραπάνω άδειας άσκησης επαγγέλματος . ΠΡΟΣΟΝΤΑ  Γ’ ΕΠΙΚΟΥΡΙΑΣ: (Εφόσον οι  θέσεις δεν καλυφθούν από υποψηφίους με τα ανωτέρω προσόντα) α) Άδεια άσκησης επαγγέλματος τεχνίτη υδραυλικού τουλάχιστον Α΄ τάξης ειδικότητας 1ης , β) Απολυτήριος τίτλος τουλάχιστον υποχρεωτικής εκπαίδευσης (απολυτήριο τριταξίου γυμνασίου ή για υποψηφίους που έχουν αποφοιτήσει μέχρι και το 1980 απολυτήριο δημοτικού σχολείου) ή ισοδύναμος απολυτήριος  τίτλος κατώτερης Τεχνικής Σχολής του Ν.Δ. 580/1970 ή απολυτήριος τίτλος Εργαστηρίων Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης του άρθρου 1 του Ν. 2817/2000 της ημεδαπής ή άλλος ισότιμος τίτλος της αλλοδαπής και αντίστοιχη εμπειρία τουλάχιστον έξι (6) μηνών,  μετά την απόκτηση της παραπάνω άδειας άσκησης επαγγέλματος .
003, 004	Δεν απαιτούνται  ειδικά τυπικά προσόντα (άρθρο 5 παρ.2 του  Ν.2527/97).

Οι υποψήφιοι  όλων των ειδικοτήτων πρέπει να είναι ηλικίας από 18 έως 65 ετών.       

ΠΡΟΣΟΧΗ: Προτάσσονται των λοιπών υποψηφίων, που ανήκουν στον ίδιο πίνακα προσόντων, ανεξάρτητα από το σύνολο των μονάδων που συγκεντρώνουν, οι μόνιμοι κάτοικοι του δήμου της νήσου Κάσου.

Προθεσμία υποβολής αιτήσεων συμμετοχής

Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να συμπληρώσουν την αίτηση με κωδικό εντυπο ασεπ ΣΟΧ.2 και να την υποβάλουν, είτε αυτοπροσώπως, είτε με άλλο εξουσιοδοτημένο από αυτούς πρόσωπο, εφόσον η εξουσιοδότηση φέρει την υπογραφή τους θεωρημένη από δημόσια αρχή, είτε ταχυδρομικά με συστημένη επιστολή, στα γραφεία της υπηρεσίας μας  στην ακόλουθη διεύθυνση: Δήμος Κάσου, Φρυ-Κάσου Τ.Κ. 85800 Ν. Δωδεκανήσου, απευθύνοντάς την υπόψη κα Φωτεινή Φιλιππίδη (τηλ. επικοινωνίας: 2245041865).

Στην περίπτωση  αποστολής των αιτήσεων ταχυδρομικώς το εμπρόθεσμο των αιτήσεων κρίνεται με βάση την ημερομηνία που φέρει  ο φάκελος αποστολής, ο οποίος μετά την αποσφράγισή του επισυνάπτεται  στην αίτηση των υποψηφίων.

Η προθεσμία  υποβολής των αιτήσεων είναι δέκα (10) ημέρες (υπολογιζόμενες ημερολογιακά) και αρχίζει από την επόμενη ημέρα της τελευταίας δημοσίευσης της παρούσας σε τοπικές εφημερίδες ή της ανάρτησής της στο χώρο ανακοινώσεων του δημοτικού καταστήματος του δήμου Κάσου, εφόσον η ανάρτηση είναι τυχόν μεταγενέστερη της δημοσίευσης στις εφημερίδες.

Τα δικαιολογητικά τα οποία πρέπει να υποβάλλουν οι ενδιαφερόμενοι για κάθε κατηγορία αναφέρονται  αναλυτικά στην ανακοίνωση και στο  «Παράρτημα ανακοινώσεων Συμβάσεων  εργασίας Ορισμένου Χρόνου (ΣΟΧ)» με σήμανση έκδοσης «21-3-2012», που βρίσκονται αναρτημένα στο χώρο ανακοινώσεων του δημοτικού καταστήματος, στον δικτυακό τόπο του Δήμου (www.kasos.gr) και του ΑΣΕΠ (www.asep.gr).

                                             

        

                         

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΑΣΟΥ

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΕΜΜ. ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ

Διαβάστε Περισσότερα...

Η Κασσιανή και…το τροπάριό της

Κάθε χρόνο το βράδυ της Μεγάλης Τρίτης ψάλλεται στους Ορθόδοξους Ναούς το τροπάριο της Κασσιανής, ένας από τους πιο δημοφιλείς ύμνους μετανοίας, που συγκινεί κάθε πιστό και αναφέρεται στη μνήμη μιας πόρνης, την οποία γλίτωσε ο Ιησούς από το λιθοβολισμό και εκείνη άλειψε αργότερα με μύρο τα πόδια του και τα σκούπισε με τα μαλλιά της. Σε αυτή τη γυναίκα αναφέρεται το τροπάριο και έχει σκοπό να τονίσει την αξία της μετάνοιας στη ζωή μας, μετάνοια που προαπαιτείται και για τη σωστή συμμετοχή μας στα Πάθη του Κυρίου.

«Κύριε, η γυναίκα που έπεσε σε πολλές αμαρτίες, σαν ένοιωσε τη θεότητά σου, γίνηκε μυροφόρα και σε άλειψε με μυρουδικά πριν από τον ενταφιασμό σου κι έλεγε οδυρόμενη:

Αλλοίμονο σε μένα, γιατί μέσα μου είναι νύχτα κατασκότεινη και δίχως φεγγάρι, η μανία της ασωτείας κι ο έρωτας της αμαρτίας.

Δέξου από μένα τις πηγές των δακρύων, εσύ που μεταλλάζεις με τα σύννεφα το νερό της θάλασσας. Λύγισε στ’ αναστενάγματα της καρδιάς μου, εσύ που έγειρες τον ουρανό και κατέβηκες στη γης.

Θα καταφιλήσω τα άχραντα ποδάρια σου, και θα τα σφουγγίσω πάλι με τα πλοκάμια της κεφαλής μου· αυτά τα ποδάρια, που σαν η Εύα κατά το δειλινό, τ’ άκουσε να περπατάνε, από το φόβο της κρύφτηκε.

Των αμαρτιών μου τα πλήθη και των κριμάτων σου την άβυσσο, ποιος μπορεί να τα εξιχνιάση, ψυχοσώστη Σωτήρα μου; Μην καταφρονέσης τη δούλη σου, εσύ που έχεις τ’ αμέτρητο έλεος». (μεταγραφή Φώτη Κόντογλου)

Εάν ρωτήσουμε σε ποια αμαρτωλή γυναίκα αναφέρεται το τροπάριο, οι περισσότεροι θα απαντήσουν, εσφαλμένα, ότι αναφέρεται στην ίδια την Κασσιανή ή στη Μαρία τη Μαγδαληνή. Μεγάλο λάθος! Σε ποια γυναίκα, αλήθεια, αναφέρεται και ποια ήταν η Κασσιανή;

Οσία Κασσιανή η Υμνογράφος. Αγιογραφία σε Ξύλο Αυγοτέμπερα. Έργο της αγιογράφου Αγγελικής Τσέλιου.

Η αμαρτωλή γυναίκα του ύμνου αυτού είναι ανώνυμη, μια μοιχαλίδα, που ο Χριστός την έσωσε, όταν το έξαλλο πλήθος των Φαρισαίων ήθελε να την  λιθοβολήσει για το ηθικό της παράπτωμα, με την περίφημη φράση του: «Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω επ’ αυτήν». Και η αμαρτωλή εκείνη γυναίκα, όταν αργότερα ο Ιησούς βρέθηκε στο σπίτι του Σίμωνα του Φαρισαίου του λεπρού, αισθάνεται την ανάγκη να εκφράσει την ευγνωμοσύνη της στον σωτήρα της Χριστό. Αγοράζει αρώματα, ντύνεται σεμνά και ταπεινωμένη, με δάκρυα στα μάτια, έρχεται και πλένει τα πόδια του Ιησού και τα σκουπίζει με τα ξέπλεκα μαλλιά της.

Το περιστατικό αναφέρουν οι τρεις από τους τέσσερις Ευαγγελιστές. Ο Ματθαίος (κστ`, 6-7),  ο Μάρκος (ΙΔ` 3) και ο Λουκάς που γράφει (ζ. 37-38): «Και ιδού γυνή εν τη πόλει, ήτις ην αμαρτωλός, και επιγνούσα ότι ανάκειται εν τη οικία του Φαρισαίου, κομίσασα αλάβαστρον μύρου και στάσα οπίσω παρά τους πόδας αυτού κλαίουσα, ήρξατο βρέχειν τους πόδας αυτού τοις δάκρυσι και ταις θριξί της κεφαλής αυτής εξέμασσε και κατεφίλει τους πόδας αυτού και ήλειφε τω μύρω». Κανένας από τους τρεις δεν αναφέρει το όνομά της από σεβασμό, ίσως, στη μνήμη της και για να αποφύγουν τη δημόσια διαπόμπευσή της.

Η Κασσιανή ήταν βυζαντινή ποιήτρια που έζησε τον 9ο αιώνα μ.Χ. Σύμφωνα με στοιχεία για τη ζωή της, που αντλούμε από Βυζαντινούς χρονογράφους (Κωδινός, Γλυκάς, Πτωχοπρόδρομος, Ζωναράς, Γεώργιος Αμαρτωλός κ.α.), επειδή δεν την επέλεξε ως σύζυγό του ο αυτοκράτορας Θεόφιλος, έγινε μοναχή και αφιερώθηκε στη λατρεία του Θεού και την ποίηση.

Ο Θεόφιλος (813-842) ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας και η βασιλεία του χαρακτηρίζεται από την τελευταία εικονομαχική ακμή. Σύμφωνα με τους βυζαντινούς χρονογράφους το 830 μ.Χ., η δεύτερη γυναίκα του πατέρα του, η Ευφροσύνη, θέλοντας να βρει άξια σύζυγο στο θετό γιο της διοργάνωσε ένα είδος καλλιστείων, στέλνοντας εντολή σε όλα τα θέματα, τις διοικητικές περιφέρειες της αυτοκρατορίας, να συγκεντρωθούν οι ωραιότερες κοπέλες, που κατάγονταν από τις ευγενέστερες οικογένειες, σε μια αίθουσα του Παλατιού κι έδωσε στο Θεόφιλο ένα χρυσό μήλο για να το δώσει σ’ αυτήν που θα προτιμούσε.

Δώδεκα «κάλλιστοι παρθέναι» ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση και κατέφθασαν στο Παλάτι. Ανάμεσα στις υποψήφιες ξεχώρισαν δύο: η Κασσία, κόρη εξαίσιας ομορφιάς, η οποία καταγό-ταν από οικογένεια ευπατρίδων, και η επίσης αρχόντισσα Θεοδώρα.

Ο νεαρός αυτοκράτορας θαμπώθηκε από την ομορφιά της Κασσιανής και θέλοντας να δοκιμάσει την ευφυΐα της τη ρώτησε: «Ως άρα δια γυναικός ερρύη τα φαύλα» δηλαδή ότι «από τη γυναίκα ξεκινούν τα κακά πράγματα», υπονοώντας την Εύα και το προπατορικό αμάρτημα. Η Κασσιανή όμως αποστόμωσε τον Θεόφιλο ανταπαντώντας του «αλλά και δια γυναικός πηγάζει τα κρείττω», δηλαδή ότι «και από τη γυναίκα πηγάζουν τα καλύτερα, τα ευγενέστερα», υπονοώντας την Παναγία και τη γέννηση του Χριστού. Η απάντηση κακοφάνηκε στον αυτοκράτορα που της είπε «ω γύναι! Είθε να εσίγας» και διάλεξε για σύζυγό του την ωραία, αλλά σεμνή Θεοδώρα από την Παφλαγονία δίδοντάς της το χρυσό μήλο της εκλογής.

Η Κασσιανή απογοητεύθηκε από την αποτυχία της και πήρε την απόφαση να αποτραβηχτεί από τον κόσμο και να μονάσει. Λέγεται μάλιστα ότι μετά την αποτυχία της είπε: «Επειδή δεν έγινα βασίλισσα του πρόσκαιρου τούτου κόσμου, θα γίνω υπήκοος της αιώνιας Βασιλείας του Χριστού». Έκτισε με δικά της χρήματα ένα μοναστήρι, που πήρε αργότερα το όνομά της, ντύθηκε το μοναχικό σχήμα και αφιερώθηκε στη λατρεία του Χριστού και στην ποίηση.

Εκεί στο μοναστήρι εκδήλωσε το έμφυτο καλλιτεχνικό της ταλέντο και το βαθύ θρησκευτικό της συναίσθημα συνθέτοντας εκκλησιαστικούς ύμνους, τροπάρια και Ιδιόμελα. Στην ήσυχη ατμόσφαιρα του μοναστηριού συνέθεσε και το περίφημο «Τροπάριο της Κασσιανής» από το όνομά της, που αργότερα η Ορθόδοξη Εκκλησία το καθιέρωσε ως Δοξαστικό του Όρθρου της Μεγάλης Τετάρτης.

Σύμφωνα με μια ρομαντική, αλλά καθόλου αληθινή παράδοση, ο Θεόφιλος δε λυτρώθηκε ποτέ από τον έρωτα που του ενέπνευσε η ομορφιά της Κασσιανής και την αναζητούσε στα Μοναστήρια της αυτοκρατορίας του. Κάποτε που έφτασε στο μοναστήρι της, η Κασσιανή κρύφτηκε για να αποφύγει την ανεπιθύμητη αυτή συνάντηση. Ήταν τότε που συνέθετε το ιδιόμελο της. Το κείμενο βρισκόταν στο αναλόγιο μισοτελειωμένο, ως τη φράση: “ών (ποδών) έν τώ παραδείσω Εύα το δειλινόν”.

Ο Θεόφιλος διάβασε το τροπάριο, αναγνώρισε το ύφος της Κασσίας, και θέλησε να την πειράξει για μια ακόμα φορά. Πήρε τη γραφίδα και συμπλήρωσε τη φράση“κρότων τοίς ωσίν ηχηθείσα τώ φόβω εκρύβη”, κάνοντας έτσι υπαινιγμό στο φόβο που αυτή ένιωσε όταν άκουσε τον θόρυβο των βημάτων του. Όταν ο Θεόφιλος έφυγε, η Κασσία γύρισε στο κελί της και με έκπληξη είδε την επέμβαση του Θεόφιλου. Χωρίς όμως να απαλείψει τη φράση, συνέχισε και ολοκλήρωσε τον ύμνο της.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι εκτός από τη θρησκευτική ποίηση η Κασσιανή ασχολήθηκε και με κοινωνική ποίηση, γνωμικά και επιγράμματα. Τα θέματά της αναφέρονταν στο χαρακτήρα του ανθρώπου, στους καλούς τρόπους, τη γυναίκα, τη φιλία, την ευτυχία, το ήθος κ.α. Η Κασσιανή εκοιμήθη στις 7 Σεπτεμβρίου στην ιδιαίτερη πατρίδα της την Κάσο. Μέχρι σήμερα υπάρχει η λάρνακα και το ψηφιδωτό, καθώς και εντοιχισμένη πλάκα με χρονολογία 890 μ.Χ. Τα λείψανα της Αγίας Κασσιανής μεταφέρθηκαν αργότερα στην Ικαρία.

Το επεισόδιο της Κασσιανής με το Θεόφιλο ήταν φυσικό να περάσει και στην περιοχή της νέας Ελληνικής Λογοτεχνίας, όπου γράφηκαν πολλά ποιήματα και τρυφερά διηγήματα και μυθιστορήματα. Το θέμα της Κασσιανής επηρέασε έντονα πολλούς Βυζαντινούς χρονογράφους, ιστορικούς και φιλολόγους, όπως τον Κωστή Παλαμά, τον Ψυχάρη, τον Πολίτη κ.α.

Αλέξης Τότσικας

Φιλόλογος – Συγγραφέας

Πηγή: http://argolikivivliothiki.gr/2013/04/29/cassia/

Διαβάστε Περισσότερα...